Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Şekil'den uzak....
Şekil verici...
''Şekli'' verdi...

Şekil...
Şekline...

Benim...
Görmezlerim...
Görmelerimden....
Çoksa eğer....
İnan ki...
Senden dolayı....''senden ötürü....''

Bir rüzgar eser...
Gökyüzünün ötelerinden...
Gelir geçer...
Saçının lülelerinden...
Süzülür...
Açık düğmelerinden...

Ben...
Seni..sen gibi...
Sevemediğim için....
Beni bağışlarmısın? ....
Ben seni...
Rüzgarlarda umut gibi...

Bir yaprağın oynaması...
Bir tohumun çatlaması...
Bir sineğin taşıması....
Senin eserin...senin iznin...
Senin isteğin....Rab'bim...Rab'bim...
Ne verdiysen...senin...

senle,
yollarımız
kesişsin istedim...
ama olmadı! ..
zira...
sen,

Sen...
İstemesen de...
Ben....
Yanaklarında allığın...
Kaşlarında rastığın...
Gözlerinde ışığın...

Sen...
Ne zaman...
Uzaklara gitsen...
Sesini özlerim..
Yüzünü özlerim...
Dalarım hayaline

sevdan;
bir güldü,
gönlümde gülüveren....
sevdam;
bir güldü,
her mevsim yediveren...

gönülden...
gelen sesler...
ellerden....
tellere döndüğünde...
dinleyen dönerdi...
sevgiden sevgiye...