Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

biz..;
köyde,
çeşmenin...
kasabada,
sokağın başında
yan gözle,

kar taneleri...
su buharlarının
soğuk hava tabakasında,
beyaz ve hafif...
buz kristallerine dönmesidir
bilelim...düşünelim...

kar yağıyordu...
göz gözü görmezcesine...
bir kuş kondu...
penceremin önüne,
beni test edercesine! ...

sevgi...
karanlıkta...
sokaklara düşmüştü...
acımasızca sürükleniyordu...

sevgi....

ışığa bakarsan..,
gölgen arkanda...
gölgen önüne düşerse..,
ışık arkanda kalır...!
ışık..,
sen olursan...

odan...
dört duvardı...
durdum...
orta yerinde....
bir duvarına baktım...
saatin yeri boştu...

toprağı,
buluta bağlayan
ağaçlardı...
yağmuru,
toprağa bağlayan
dallardı...

bulutlar,
ahkafların arkasından
rüzgarlara karışmış
kara kara geliyormuş...

Ahkaflılar,

ben..,
yirmi dörtlerimde...
sen on yedilerinde...

ben..,
bisiklet selesinde...

aşk;
gözün üstünde
kaşın var demezdi...
gözün...ta kendisiydi..!

aşık;