Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kar yağıyordu...
göz gözü görmezcesine...
bir kuş kondu...
penceremin önüne,
beni test edercesine! ...

sevgi...
karanlıkta...
sokaklara düşmüştü...
acımasızca sürükleniyordu...

sevgi....

ışığa bakarsan..,
gölgen arkanda...
gölgen önüne düşerse..,
ışık arkanda kalır...!
ışık..,
sen olursan...

odan...
dört duvardı...
durdum...
orta yerinde....
bir duvarına baktım...
saatin yeri boştu...

Kadın, ses'tir...
Duyulmayı....
Kadın, göz'dür...
Bakılmayı...
Kadın, el'dir...
Tutulmayı...

sen,
dağların yücelerindeydin,
ben eteklerinde...
karlar dumanlar senindi,
çığlar feryatlar benim...

yola çıktım...
sağı solu çalıydı...
bu kimin işiydi?
belli değildi..!
oram buram takıldı,
üstüm başım yırtıldı...

sen yoksan...
gün doğsa bile,
geceleri özlerdim ben...
rüyalarımda,
sen olacaktın diye...

Bir alev seliydi..,
Gözlerinden gözlerime akan...
Bir alev topuydu nefesin..,
Yüreğimde patlayan...!

Bir alev kırmızısıydı..,

toprağı,
buluta bağlayan
ağaçlardı...
yağmuru,
toprağa bağlayan
dallardı...