Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gönülün;
gökleri sarar...
gözlerin;
denizleri anlatır...
sesinse,
rüzgarları fısıldar....

bazen...
ben... benle gidiyordum...
sen de... benimle geliyordun...
ben duruyordum...
sense... devam ediyordun...

ben...
sevdalarımı...
güneşte bulmuştum...
güneşi...
oraya kim koymuştu....

bir pirifani...
kendini vermişti...
18 martın...
ısıtan güneşine....

ben...

aşk...
bakmak..,
görememekti...!

aşk...
duymak..,

yağmur...
senin için;
bulut gerek...rüzgar gerek...
gök gerek...dünya gerek...
illa ki...güneş gerek!

bahar,
başıma vurdu....
pembesi,
gül oldu geldi...
....saçlarına,..
yeşili,

bahar,
çok yaramazdı! ....
bahar,filizi oldu...
tomurcuklarda çatladı...
bahar,yeşili oldu...
dallarda dalgalandı...

sözcükler,
geldi yan yana...
dizeler,
dizildi alt alta...
duygular coşunca
baharın ılıtan günlerinde

bahar dallara...
aşk yüzlere vurunca...

bülbül gülüne...
ben sevdiğime şakıyınca...