Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

adım...
Tosundu...
aklım....
hep şiir yazıyordu...
ki..onlarda...
söz yoktu...

1980...
Nereden...
Bilecektim ki...
En çok sevineceğim..
En çok ağlayacağım...
Sen olacaksın diye...

Bir varmış...bir yokmuş...
Zaman...zamanın içindeyken...
Pire tellal..deve berber değil iken...
Bir aşk varmış...

O aşk...

Aşık,
Maşuk'una;
Gözlerini...
Maşuk,
Aşık'ına;
Yaşlarını...verir...

Yaşam..,
Önceleri..
Yükseklerden
Suya atlamak gibi...
Sular yarılmakta
Sağa...sola...

bana...
bir şeyler söyle...
yavaşça...
yerler bile...
duymasın diye....

yüreğime..
....sur çektim...
kalın..kalın...
yüksek..yüksek...
aşkın...
girmesin diye....

Birini arıyorum...
Kimi bir çiçekte
Koku ve renk....
Birini arıyorum...
Kimi karanlık sokaklarda
Yanan bir ışık...

Bir...
''Kuru gülüm''vardı...
Şiirlerimin arasında...
Neler...neler...
Anlatırdı bana...

Bulutlar...
Görülür ise de...
Ruhlar görülmez...

Ruhlar...
Ürperir ise de...