Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

kar yağar..,
kar'ın üstüne...
önce düşenler
hiç üşümesin diye...

aşk düşer..,

Sizlere...
Uzattım ellerimi...
Tutan olmadı...
Düştü ellerim...
Canım yandı...
Anlamadınız....

Aşk...
Gülün çiçeğine...
Nefret...
Dikenine benzer...

Aşk...

toprak....
yağmurunu bekler....
bayıla..bayıla...
gönül...
yollarını bekler...
sızlaya...sızlaya...

Kadın su'dur...
Su,bulutta buhardır,
Bir rüzgar essin ister ki,
Yönünü bulsun diye...

Su,yağmurda damladır,

karlar erir...
suya döner,
tıp tıp...
toprağa girerdi......

sular çıkar...

Yağmur...
Saçlarını...
Ayrı...ayrı....
Tel..tel..
Yıkasın.....
Yıkasında..

Uçsuz...
Bucaksız...
Göğe bakıyorum...
Nerede başlıyor?
Nerede bitiyor?
Hiç belli değil...

cıva gibiydim...
yerimde duramıyordum....
dereceye girdim...
havalandım....
kış günlerinde...
42lere vurdum....

Çileleri ellerime sardığımda...
Dertlerimi aralara sakladığımda...
Hayatımın renklerini unuttuğumda...
Sen gelirdin aklıma...
Buğday saçlarına...
Yaprak bakışlarına...