Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Bir dalı
Kırmak istedim...
Ağaca içim acıdı...
Kıramadım...
Bir gülü...
Koparmak istedim...

yaratan...
yarattığına....
diyor ki..
sen...
düşünmelisin...
sevmelisin...

sen...
yüreğimin...
baş köşesiydin....
her köşeden...
önce...sen geliyordun....
tüm kapıları da...

Önce...,
Ayak bileklerin işlendi
Gözlerimin derinliğine....
Sonra...,
Kaşların...
Gözlerin...

Duyu...
Duyuları çağırır
Derinden...derinden...
Kimi...
Gözlerden gelir
İçerden...içerden...

Bak..
İşte..İznik Gölü..
Sırlı..gizemli..zeytinli..
Gölün güney kenarından
Kuzeyine doğru bakmakta...
Suların parıltılarında..

yüreğim feryatlardaydı..,
dağdan dağa bağırışlarımda...
yüreğim isyanlardaydı..,
dilimin duyulmaz fısıltılarına...!

yüreğim feryatlardaydı..,

yoksulluğu...
gönlüne,
defineler koymuştu...
farkında bile değildi...!

teselliyi...

Karanlık...
Oluşları...nesneleri...
Görünmez eder...
Ki...bunlar...
Yok değiller..
Sadece ışığı bekler...

Senin gözlerin
Türkü söyler
Gün batımı güneşe
Ki....
Balın tadı var içlerinde....
Karanlıklar sarsa da