Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Saçları...
Kömür gibiydi...
Güneş gibi parlıyordu...
Gözleri...
Yaprak gibiydi...
Orman gibi bakıyordu...

aşk...
çiçeğin renginde sen...
kokusunda sen...
biçiminde de sen varsın...
her gönüle dolarsın...

Aldım abdetimi...
Dünyadan çok uzaklara...
Kovdum....firavunları...
Kovdum...nemrutları...karunları...
Serdim namazlığımı....
Dünyadan çok uzakta...

Ateş....
Kimilerine ısıtan...
Kimilerine yakan olurdu....
Ateş...
Hz. İbrahim'e gelince....
Himayesi oldu....

eğer...
beni sevseydin
benim sevdiğim kadar,
gökyüzünden
yıldızlar yağardı...
yağmurların yerine!

Yok nedir?
Önce midir?
Sonra mıdır?
Nedir...?
Yakın mıdır?
Uzak mı?

Oy Asiyem...Asiyem..
Ben herşeye asi'yem
Senin ela gözüne..
Senin buğday tenine...
Saçının her teline...
Ben asi'yem...asi'yem...

bir dokunuşun...
yeterdi bana...
bilseydin! ..
tüm vücudumu...
ateşler sarar...
titrerdim...

Eğer...
Sen benim
Kitabım olsaydın...
Yağmurlarda
Islanmayasın diye
Ceketimin içinde

Parmak...
İşaretiyle...
Göz takibiyle....
Gösterir...
Parmak...
Basılınca kişiyi...