İnsanız diyoruz insanız ama
Hiç öksüz çocuğa gülümsedik mi
Kanadı kırılıp vurunca cama
O serçe kuşunu iyileştirip
Kanadını sardık salıverdik mi
Günlerce aradım hiç usanmadan
Köşe bucak gezdim haberin var mı
Gölgemin taşlarda kaybolduğu an
Sokak sokak gezdim haberin var mı
Islak taşlarında kaldırımların
Seslenebilirsem sana odamdan
Bir dua et bari hatırım yok mu
Çekip gider isem bana arkamdan
Bir dua et bari hatırım yok mu
Kırgın olsak bile belli etmeden
Bendeydin ömrümce yetecek kadar
Neydi çekip gittin dünkü limandan
Şimdi ellerimde hıçkırıklar var
Haberin var mı hiç burda kalandan
Ne gözyaşı döktün ne el salladın
Hani sensiz ağlamayacaktım
Islanmayacaktı ellerim yanaklarım
Hani giderken ardından baktım
Islanmak ne kelime
Sanki boğulacaktım
Senin nefesin serinletecekti
Boynun bükülmesin ey nazlı çiçek
Kırılırsın diye korkum elimden
Sana baharlarım hiç bitmeyecek
Bırakırsın diye korkum dilimden
Gülüşünle güler dağlar ovalar
Ağlamak yakışmaz sil gözyaşını
Bulutlar ağlasın senin yerine
Hüznünde göğsüme koysan başını
Zannetsem karışmış terim terine
Hıçkırma yıkılır gönül duvarım
Çok sıkıntılar çekti çok incindi bu yürek
Seni gördüğüm zaman hafiflerdi her sızı
Mutlu ederdi belki bir parça kuru ekmek
Gözüm görmez olurdu ne fazlayı ne azı
İçlenirdim kendime ayrıldığımda senden
Ürkek gönüllerde kış hazırlığı
Kırlangıç mevsimi ah şu sonbahar
Göçtü son sürü de bir kendi kaldı
Şiddetli rüzgarda sığınak arar
Sessizce köşede sinmiş durmakta
Karşılık istesem uzak durursun
Sana göre aşkım yerde sürünür
Basit bir aşk sanıp yanılıyorsun
Dağlar da uzaktan küçük görünür
Ayaklar altında ezmeye kalkma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!