Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Gözlerine bakınca, çıkar kalbim yerinden,
Ben seni çok severim, sakınırım gözümden,
Menekşe gözlümsün sen, adın düşmez dilimden,
Sen benimsin, canımsın, sen binim sultanımsın,

Gözlerin gözlerime, her zaman ışık saçtı
Veda edip giderken, bir düşün de öyle git
Kalbimiz bir olmuştu, sevda bize yakıştı
Veda edip giderken, bir düşün de öyle git

Hep birlikte gülmüştük, her baharda her yazda

Gözünden akan yaşlar, bana sevginden midir?
Kırılan kalbim için, bu bir teselli midir?
Canan kırar incitir, sonra gözyaşı döker
Kırılan kalbim için, bu bir teselli midir?

Her gülüşün bir veda, bakma öyle yüzüme

Gözyaşımı hep saklarım, kimseler görmesin diye,
Meftûn olup yandı gönül, o vefâsız sevgiliye.
Ondan ne bir sevgi gördüm, ne o aşktan izler kaldı,
Meftûn olup yandı gönül, o vefâsız sevgiliye.

Gülüşüyle pür neşeydi, erişilmez o bir şeydi,

Gülüşün sanki bir bahar,
İçime bin umut doğar,
Yüreğimde sevdan yanar,
Seni ilk gördüğüm zaman.

Sözlerin baldan da tatlı,

Gönlümde bir fırtına, dinmez artık sesleri,
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar
Söndü ümit lambası, artık son nefesleri.
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar

Dönüp baksam geriye, her köşe bir hatıra,

Günden güne artıyor, senden kalan bu acım,
Ne olursun dön bana, her an sana muhtâcım.
Sensiz geçen geceler, neler çekerim neler,
Ne olursun dön bana, her an sana muhtâcım.

Şimdi iyi anladım, hasret zormuş ne kadar,

Güzel günler tez geçer, acı günler çok zordur
Bir hayatın içinde, bütün mevsimler vardır
Yaşamın gerçeği bu, böyle takdir edilmiş
Bir hayatın içinde, bütün mevsimler vardır

Yaşam da bir süreçtir, güzel şeyler bahşeder

Her canlıya Rabbim, nimetler sunmuş
Buna inanmayan, var mı acaba?
İnsanlara özgür, irade vermiş,
Buna inanmayan, var mı acaba?

İnsanı sevgiyle, özel yaratmış,

Her dem seni anmakla, boşa geçiyor ömrüm,
Aklım fikrim seninle, seni özlüyor gönlüm,
Yalvarırım sana ben, ne olursun bir dinle,
Aklım fikrim seninle, seni özlüyor gönlüm,

Başımda taç olarak, her zaman kalacaksın,