Fetih: Sessiz Bir Doğuş

Fetih: Sessiz Bir Doğuş

Bir sabah değildi, içimde doğdu
Gece diz çöktükçe nur gibi doldu
Taş sustu, kalbim konuşur oldu
İstanbul ruhuma kapı araladı

Ey kutlu şehir! Kaç asırdır sustun?
Kaç kez kapı açtın, kaçını unuttun?
Bekledin, sabrettin, umutla tuttun
Sükûtun içinde dua saklıydı

Ey kutlu şehir! adını anınca
Taş değil, yüreğim titrer aslında
Susarak söylersin en derin anda
Sükûtun içinde çağlar saklıdır

Bir ezan yükseldi gök kubbesine
Gözyaşı karıştı şükür sesine
Toprak secde etti kendi hâline
Gökyüzü bu hâle ağlar gibiydi

Ey zaman! Sen bunu görmedin mi hiç?
Yoksa unutmak mı kolay geldi hiç?
Bilmezden gelirim, bilirim çünkü
Bu sır yüreklerde yanar durur hep

Güneş mi doğardı, fetih mi sanki?
Nur mu yayılırdı, ruhun ufku mu?
Taş dile gelince tarih susardı
Sessizlik içinde hakikat büyür

Yıllar yürüyordu üç yüzlerden beri
Nice ordu geldi, döndü geri
Kapında kırıldı nice kılıç eri
Sen yine sabırla bekler gibiydin

Bir söz dolaşırdı diller içinde
Bir müjde saklıydı gönüllerince
Bir gün açılacak bu kapı diye
Kalpler o ümitle yanar dururdu

Rüzgâr dile geldi surların sesi
“Geliyor” diyordu zaman nefesi
Karanlık çökerken korku kafesi
Işık adım adım içime doğdu

Deniz yürür oldu gemilerinle
Akıl susup kaldı derin ilminle
Zaman eğildi de kendi hâline
Bir anın içine çağlar sığındı

Ne taş dayanırdı iman seline
Ne gece engeldi doğan gülüne
Bir millet yürüdü Hakk’ın yoluna
Yazgı alnımıza zafer kondurdu

Ey kutlu komutan! Adınla çağlar
Bir nesil dirildi, uyandı dağlar
O müjde oldu, titredi çağlar
Gök bile secdeye varır gibiydi

Surlar fısıldadı: “Tam vaktidir bu”
Rüzgâr dile geldi: “Hak vaktidir bu”
Taş secdeye vardı, sustu her duygu
Tarih sayfaları yeniden yazdı

Sanma ki fetih bu kılıç sesidir
Asıl fetih kalbin dirilişidir
Bir ruh ki zamana karşı diridir
Sessizce büyür içten içe yakar

Ve şimdi anladım fetih ne demek:
Bir şehri değil de kalbi fethetmek
O müjdeye layık iz bırakmak gerek
İstanbul şahittir… söz ölmez, sürer

Ahmet Tarık ALKAN