Feriha Deniz Esen Şiirleri - Şair Feriha ...

Defolu sen
Defolan ben

Def olan sen
Defnolan ben

Dağıtacaksan kolayca,
toplama beni aşkıyanım
Kurutacaksan gözyaşımı,
bırak aksın göl saatlerinde
Tarumar edeceksen,
berhudar ol gözden ırak

Us
Sus
Kus yalnızlığa
Defin nöbetlerinden çık aydınlığa

Al

Keder yüklü kentin tanışıklarıyız…
Sayfalarca oku yüzümden gözlerini
Kumru sevişgenliğinde bir ordu ellerimiz
Mermi yükünden hasret derleyen…
Ah bir beter sensiz sokak ölüleri
Bin beter ah azıyan yara üstüne yara

Eyvah
Beni gönlümdeki ateşten tanıyan ok!

Delik deşik ruhumun kavgası
Yazdan kalma kışın sarhoşluğu
İpten sırma saçlarına dokunduğum el

Ummandan doğma bir zerreyim beyhude
Derin mavilerden hüzün çalan elayım
Engin ufuklarda kaybolan ince bir çizgiyim biçare
Ve sen her güzüme bahşedilmiş kucaklar dolusu baharımsın
Ve sen savaşların daimi barış hakemi, gülperimsin

Zaman uçurum gibi ecelimin dergahında
Anlamsızlık bulutuna yüklendi son dualarım
Gözyaşlarımla dağlandı tenim, acıyor
Acıyor martılarımın kanatları
Ölüm nedir ki, vuslatın vedası ağlıyor
Canımda varlanıyor yokluğun

Hiç başlamadı
Ama herşey bitti
Bu taş anımsattı yüzünü bana..
Yine gel..

Kara çalıları tükettim koynumda

Karabaht
-gökte çarşaf çarşaf
Bir dirhem aşk yerde dilenci
Kara bu atılmışlık dünyadan
Kara bu satılmışlık
Her akşam bir meydan süpürülür içimden çoğalan

Sen değilsin artık İstanbul
İstanbul benim ben

Vedasıdır gözümdeki yaş
-usulca daldığın Haliç sularının