Ferâyem Şiiri - Birsessiz Sair

Ferâyem

​Ferâyem; içimde eğri bir ışık,
Seni yokluğunda büyüten ince...
Bir şey var, adını koymadığım;
Gönlümün içinde yürür gizlice.

​Sana değmeyen her an ağırlaşır;
Bir taş gibi değil, sessiz bir su.
Ne nereye döner ne de dağılır,
Sadece içimde sürer durur bu.

​Bir gün vardı, dünya sana yaslıydı;
Ben o yaslanmayı gerçek sanmışım.
Şimdi aynı yerden geçer dururum,
Ama geçtiğim şey değil... Yanılmışım.

​Bir şey eksiliyor bende her defa,
Eksildikçe daha çok yer kaplıyor.
Söylenmeyen şeyler büyür içimde;
Adı konuldukça ağırlaşıyor.

​Ferâyem! Sen bende bir yön değilsin;
Bir yönü eğen ama göstermeyen...
Ne başı belli ne sonu çizilmiş,
Sadece içimde şekil vermeyen.

​Seni anlatmıyorum; çünkü anlatmak,
Bir şeyi azaltır, eksiltir biraz.
Ben sende kalanla yaşar gibiyim:
Ne tam bir varlık, ne de tam bir az.