Fenomen Aşk 2 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Geceye Bıraktığım Adın
Gece yine ağır bir perde gibi indi şehrin üstüne,
sokak lambaları eski bir hikâyeyi anlattı.
Ben yürüdüm, cebimde yarım kalmış cümleler,
aklımda senden kalan o sessiz sıcaklık vardı.
Bilmezsin, bazı ayrılıklar bir kapı gibi kapanmaz.
İçeride bir ışık kalır, kimse görmez ama insan hep ona bakar.
Bir vapur düdüğü geçti uzaklardan,
bir an çocukluğuma, bir an sana döndüm.
Meğer insan en çok kaybettiği yerde bulur kendini.
Seni sevmek kolay değildi,
"Aşkın Şehri"nde tek başına yağmuru beklemek gibiydi.
Ama bazı yağmurlar vardır;
ıslatmaz sadece, insanı değiştirir.
Şimdi adını söylemiyorum gecelere,
çünkü gece her şeyi saklar.
Ben seni daha derin bir yere bıraktım:
Kalbimin kimsenin bilmediği tarafına.
Aşk

Aramızdaki Sessizlik
Aaaaaaaaaşk
Sana uzak değilim.
Sadece aynı yerde değiliz.
Bir kelime kadar yakındın bana,
söylemeye korktuğum.

Aaaaaaaaaaali

Şimdi anladım:
Bazı insanlar sevilmez sadece,
insanın içinde
bir eksik tamamlar.
Ve bazı ayrılıklar…
iki kişiyi ayırmaz;
bir kişiyi ikiye böler.

Aaaaaaaaaşk

Şimdi anladım:
Bazı insanlar sevilmez sadece,
insanın içinde
bir eksik tamamlar.
Ve bazı ayrılıklar…
iki kişiyi ayırmaz;
bir kişiyi ikiye böler.

Aaaaaaaaaaali

Gittin.
Ben seni kaybetmedim;
kendimde bıraktığın yeri bulamadım.
Bir bakışın vardı,
uzun bir yol gibiydi.
Yürüdükçe
daha çok sana varıyordum.

Şimdi anladım:
Bazı insanlar sevilmez sadece,
insanın içinde
bir eksik tamamlar.
Ve bazı ayrılıklar…
iki kişiyi ayırmaz;
bir kişiyi ikiye böler.

Aaaaaaaaaşk

Şimdi anladım:
Bazı insanlar sevilmez sadece,
insanın içinde
bir eksik tamamlar.
Ve bazı ayrılıklar…
iki kişiyi ayırmaz;
bir kişiyi ikiye böler.
Aşk

Kalbin Simetrisi
Evrenin sessiz denklemlerini aradım,
yıldızların dilinde bir anlam aradım.
Sonra sen geldin; en karmaşık sorunun
en sade cevabı gibi.
Bir parçacığın yolu kadar ince,
bir galaksinin zamanı kadar uzaktık belki.
Ama iki kalp karşılaşınca
bütün uzaklıkların başka bir ölçüsü oluyor.
Bilim bana öğretti:
Hiçbir şey rastgele değildir diye.
Seninle tanışınca anladım; bazı karşılaşmalar
hesaplanamaz güzellikteymiş.
Bir gün ışık yılları geçse aramızdan,
zaman bizi başka yerlere taşısa bile,
içimde bir iz kalır: Bir kalbin başka bir kalpte
kendine ait bir düzen bulduğu an.
Çünkü belki aşk da evrenin en zarif yasasıdır;
görünmezdir ama varlığı her şeyi değiştirir.
Aşk

Bin Geceye Sığmayan
Bir gece ay ışığına sordum seni,
sessizce gülümsedi gökyüzü.
Dedi ki: “Bazı aşklar anlatılmaz,
yalnızca kalpte büyür.”
Uzak yolların kumlarında
adını taşıdı rüzgâr.
Bir masalın kayıp sayfasında
gözlerin kaldı bana hatıra.
Saraylar yıkılır, tahtlar değişir,
zaman eski hikâyeleri siler.
Ama bir insanın kalbine düşen sevgi,
bin geceden uzun yaşar.
Sen bir düş değildin benim için, uyanınca kaybolan.
Bir yıldız gibi değil, yolumu bulan bir ışık gibiydin.
Ve bilirim; dünyanın bütün masalları bitse bile,
iki kalbin birbirini bulduğu yerde
yeni bir hikâye başlar.
Aşk

Dünyanın Kalbine Yazılan
Bir sevda büyür içimizde,
sadece sana değil,
yaşayan bütün kalplere doğru.
Bir çiçeğin açışı kadar sessiz,
bir sabahın doğuşu kadar güçlüdür aşk.
Karanlığa rağmen yeşeren
inatçı bir bahar dalıdır.
Seninle öğrendim;
bir insanın gözlerine bakmak
bazen bütün dünyayı anlamaktır.
Bir elin sıcaklığı
bin yıllık yalnızlığı susturabilir.
Dağlar yerinde durur,
nehirler yollarını bulur,
zaman eski yaraları taşır.
Ama sevgi varsa hâlâ,
insan yeniden başlar.
Bizim hikâyemiz yalnız iki kişi değil;
uzak şehirlerde, farklı dillerde
aynı umudu taşıyanların hikâyesi.
Çünkü aşk;
bir kalbin diğerine sığması değil,
dünyanın biraz daha yaşanır
bir yer olmasıdır.
Aşk

Dağlar yerinde durur,
nehirler yollarını bulur,
zaman eski yaraları taşır.
Ama sevgi varsa hâlâ,
insan yeniden başlar.
Aşk