Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
GECELER FELEĞİN OLSAYDI KEŞKE
BELKİ DE GÖNÜLLÜ VERİRDİ MEŞK'E
MEMNULAR DEĞER Mİ SANIRSIN AŞKA?
HARAMLI EĞLENCE, GÖNLE HUN İMİŞ!
GECENİN SAHİBİ MEVLADIR, MEVLA!
KENDİNİ KANDIRMA BİR BATIL SAV'LA!
SANMA Kİ İŞRETLER TAATTEN EVLA!
KALPLERE HAZ VEREN YALNIZ DİN İMİŞ!
HAYIRLI ÇALIŞMALAR İBRAHİM BEY.
takıntısız pürüzsüz satır geçişleri
mükemmel
finişe yaklaştıkca heyecanı artıran
bir paylaşım olmuş
kutlarım şair yüreğini
salim erben
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta