Hayat denilen meşagatli oyunda.
Nasıl yaşarsan ölürsün sonunda.
İster gez dolaş ister sığın bir taşa.
Abdurahman abi yaşadın onurunla.
Kiymetli yaşıyan her canlının canı.
Bütün hayvanları ben seviyorum.
Gel gir gönlüme beni dostun tanı.
Yoldaşıma yelkenleri açan değilim.
İçimdeki acılar senle açtı sümbül.
Benim aşkım gönlümde açan gül.
Oldum senin güllerine öten bülbül.
Açan gönlümde canım tek gülsün.
Kara toprak birgün beni alacak.
Ruhum olmuştur bir büyük sancı.
Benimde zamanım gelip çatacak.
Fakirlikle yoksulluk en büyük acı.
Acılarla uğraşirken bedenimde ben.
İnsanlığı hissediyorum hep içimden.
Batarsa birinin eline iyneyle bir diken.
Gözlerim yaşlanır ben acılar çekerim.
Yıllarım geçmiş hatırladım onu.
Ölümle mezarında insanın sonu.
Yoksul fakirler giyer yırtık donu.
Acı dedi yakama yapıştı gönül.
Yollara baktım gözyaşı döktüm.
Gördüklerim beni benden aldı.
Hayale daldım ben çok üzüldüm.
Akşam oldu yüreğimde acı kaldı.
AÇILAN GÜLLER.
Anneler kundakta bebeği beler.
Anlatmaya değer daha neler var.
Kurumuş çatlamıştır nasırlı eller.
Bülbüllere sevdadır açan güller.
Benim gönlümde hep sevgi var.
Kendisini bazıları padişah sanar.
Güzeldir yaşam can ölene kadar.
Boşuna geçirme ömrünü sen yar.
Söylesem nice dertlerim var.
Ne yazım bellidir nede bahar.
Benim dostum çiçeklerle otlar.
Dertlerimle acılarımı kim bilir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!