Fehmi Tazegül Şiirleri - Şair Fehmi Tazegül

Fehmi Tazegül


Bakan gözlerin senden tapusu.
Canım kurban olsun bu sevgiye.
Bana çaldığınsa can gönül kapısı.
Senin olmuşum ben gir içeriye.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Servetim mülküm benim olmadı.
İnsanın kendisidir yaşamla ölüm.
Ülkemde insanıkla şeref kalmadı.
Hak hukuk ister isyankar gönlüm.

Çoktan görmüşüm saçımda aklar.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Yağar karlar senin köşküne.
Acımadın bu sefil düşküne.
Kerem gibi düşürdün peşine.
Sakın benim kalbimi kırma.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Eserken dağa rüzgar deli deli.
Hayalin geldi bana sabah üstü.
Sensiz esiyordu hep seher yeli.
Kıskandı bulut yağmura küstü.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Ben bilmedin can nedir nedeni.
Kara gözlerim görmezse seni.
Geçen günlerim mahveder beni.
Gülden çiçekten kıskanırım ben.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Yazık olmuştur sarılmaz kollara.
İsyan ediyorum geçmiş yıllara.
Bakıp duruyorum uzun yollara.
Kötü sözler geliyor her yerden.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Bütün zamanı harcadım boşa.
Acılar kederler hep beni buldu.
Duvarda eksildi bir yaprak daha.
Ağardı saçım mevsim kış oldu.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Ellerimle ben kapatınca gözlerimi.
Gelir önüme dünyanın güzellikleri.
Değersiz kalır malı mülkü serveti.
Ölüm kıyamaz gelince gider geri.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Soğukta olmaz dayanma gücü.
Yerden ses geliyor bu nasıl acı.
Kimileri anam diyor kimisi bacı.
Saat dörtte can kıyamet koptu.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Çölleşti toprağımız kurudu sular.
Baksana ülkeme yüreğim yanar.
Parası olanlar halka kölelik sunar.
Düşkünü yoksulları ezen ezene.


Devamını Oku