Kimse anlamıyor mahsun halimi.
Rüyalarımda gece on kere öldüm.
Kırmışlar benim kolumu kanadımı.
Baykuşları konmuş köye döndüm.
Yağdı yağmur götürdü maziye beni.
Doğru söylerim can bana inanmadı.
Uzaklarda yollarda hep aradım seni.
Döndü yıla günlerim zaman kalmadı.
Seyrederim hep apartman yapıları.
Gürültü sesleri arabaları duya duya.
İşe gidenleri görürüm açılan kapıları.
Güvenen varmı sana dönen dünya.
Karmaşık sokaklar dönerde döner.
Işığın kaybolur hep lambalar söner.
Neye yarar elinde yanmayan fener.
Yinede gözlerimde bir ümidim var.
Gözlerimde yaş gönülde özlemi.
Sana vermişim yanan yüreğimi.
Kimse alamaz elimden sevgimi.
Dönerim mutlaka bir gün geri.
Söylersin doğruyu kalırsın arada.
Adaletsizlikler var yalan dünyada.
Yoksullar fakirler ermiyor murada.
Bahar yaz oluyor dünya dönüyor.
Sonunda yapayalnız kalırsın başına.
Şimdi yoktur yoldaş candan sevenin.
Artık feryat etme kimseye boşuna.
Dört duvar olmuş arkadaşın senin.
Seni bırakır can sadık bildiğin.
Bil canım bitmez sana sevgim.
Dört mevsim gibidir aşk dediğin.
Olmuşsun bana dört mevsimim.
Dostlarıma güvendim ben ne fayda.
Beni terk etmiş candan sevdiklerim.
Kimlere güveneyim bu fani dünyada.,
Şimdi nerde benim dost bildiklerim.
Beni yaşatır hayalım düşüm.
Ağardı saçlarım geçti yaşım.
Bana düşmandır belalı başım.
Vicdanlı olanlar dosta üzülür.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!