Fecir Vakti Şiiri - Esra Tecer

Yıldızları dökülmüş bir gökyüzü karanlığı var sanki ruhumda
İçimde geceler boyu susturduğum her şey, bir fecir vakti konuşmaya başlıyor
Sen geliyorsun yıkılmış dünyama
Ve küllerimin arasından bir sabah yükseliyor
Sessizliği yırtan bir çığlık gibi
Umutlar saçılıyor kurak topraklarıma
Gönül bahçemde boy vermiş rengarenk nergisler,
Papatyalar
Ve bir de sen sevdam;
Adını koyamadığım bir sızısın göğsümde
Cennetteki yasak meyvem
Ruhum, kendi yurdundan kovulmuş bir misafir şimdi
Hangi duada saklı ismin
Açsam ellerimi gökyüzüne, dileyebilir miyim seni tanrıdan
Bir haykırış ki yer gök titrer sessizliğinde
Suskunluğun ağırlığı böler düşlerimi
Gözlerim, sevda yorgunu bakışlarda
Gözlerim, gözlerinden uzaklarda
Bir sen varsın haykırışlarda, dualarda
Bir sen ki hıçkırık hıçkırık boğazımda
Gel desem gelmezsin biliyorum
Ne senden gidiyor ne sana varabiliyorum
Adı olmayan bir mevsimdi yaşadığım
Güneşi kendine küsmüş bir gün gibi

04 05 2026
0018