Ay Işığım Şiiri - Esra Tecer

Sen;
Sana olan özlemimden bir haber
Yaşıyorsun kendi dünyanda
Belki söylediğin her şey yalan
Belki doğruydu bu sevda
Ben;
Burda onulmaz bir özlemin koynunda
Yitip gidiyorum
Ne ara bu kadar girdin canıma
Gözlerim ne çabuk alışmış senli sabahlara
Penceremde öten kuşlar adını söyler gibi
Her biri senden bir haber getirir gibi
Kanatlarına bırakıyorum tüm özlemlerimi
Belki birine denk gelirsin diye
Sahi, sen de gerçekten sevdin mi beni?
İçime ektiğin tohumlar yeşermeye yüz tutmuştu oysa
Oysa çorak topraklarıma bahar sağanağı başlamıştı
Sen;
Kıştan sonra yüreğime doğan güneş
Karanlık gecelerime düşen yıldız
Pencereme vuran ay ışığım
Nerdesin
Ne çabuk tükettin çoşkun akan sularını
Ellerim ellerine hasret,
Sevdanın tüm reklerini soldurdu bu hüzün

19 03 2026