Fazilet Özcan Şiirleri - Şair Fazilet Özcan

Sen benim
Ay ısıgindaki gecem
Yakamozu vururken
Hayranlıkla izledigim
Güneşin sıcaklığında
Beklenen Baharim

Sen bilmezdin
Güneşin doğuşunu
Ben Anlatırdım
Sen ise
Okyanusların esintisinde
Kıyıya vurmuş

Keder düştü bu mevsim yagmurlarin yerine
Yuregimde kasırga boğuldum huzunlerde
Gecemez asla kimse asla senin yerine
Kahrolacak elbette sen gibi Üzenlerde......
Fazilet Özcan

Belki bir an
Belki bir zaman
Gerekli değil mi biraz akıl
Bir parça düşünce
Sen kendi derdine yan
Gördün işte hersey ayan

Bir gün bizim icinde selalar okunacak
Sezsiz sedasız elbet toprakta yatıracak
Yoklugumuz acaba kimlere dokunacak
Üstune kabrin kime toprağı attıracak....

Kim anıpta şu da bir zaman vardı diyecek

Bu vatan icin tüm omrunu vermis
Vefakar Atama selamlar olsun
Millete canından çok kıymet vermıs
Cihanşah Atama selamlar olsun

Emanet bize bu vatan canımdır

Aşkın sefasını sevmişsin tek sen
Eğlenip coşup da meşkler etmişsin
Aşkin cefası zor demişsin de sen
Ardini dönüp de kaçıp gitmişsin...

Gün doğarken iyide batarken dert mi

Kendi hayatimiz baskasına sır
Okuyoruz tek tek sayfa sayfa
Yazmak kolay ama anlatması zor
Bu gemide herkez yorgun bir tayfa
.......
Kırginligim var ve asla affi yok

Şehitlerin canı acır mı anne?
Şehit olursam bagrina
bas beni anne
Yüreğinde uyut beni
Kara toprak değil
Sen sar beni anne

Bedenler süslenmis yeterince tok
Arasan bulamassın bir tane veli
Ruhları âç gezen insanla dolmuş
Makam mevki icin oluyor deli

İnsan denirmi hiç şerle gezene