Topraktı fayans olmadan evvel,
Kendi halinde, dilsiz ve derin bir uykuda.
Bir gün geldiler, ölçtüler, biçtiler,
Sınırlar çizdiler çamurun kalbine.
Sertleşti toprak, kurudu, beyaz bir kibir oldu,
İnsan basıp geçsin, kirini akıtsın diye.
Oysa sessizdi her şey,
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta