Fatma Soydaş Tenkit Şiiri - Afşin Dualı

Ekran ışığı altında parlayan sahte bir yüz
Hakikatin üstüne çekilen o kalın örtü, düz
İnanç bir vitrin değil, pazarlanmaz bu çarşıda
Senin gibiler yüzünden dert büyür her yaşta
Fatma Soydaş, bir fenomenin gölgesinde oyun
Sözlerinle kirletirken, sanma ki herkes koyun!
​
Vicdanın nerede?
İslam’ı maske yapıp düştün bin bir derde
Sadece sen değil, bu akım bir koca yara
Gerçekleri çiğneyip çıktın o parlak tura!
​
Sözlerin zehir gibi, altı bomboş bir kuyu
İnsanları kandırıp bozuyorsun o saf suyu
Kutsal olanı dilde değil, özünde yaşa derler
Senin gibiler yüzünden inananlar hep eler
"İlgi" açlığına kurban ettin o kadim yolu
Sığlıkta boğulurken, sanma ki kolun dolu!
​
Dışı başka, içi başka, ekranlar şahit buna
Görünene aldanmaz, hakikat bakar sona...

Fenomenlik gelip geçer, baki olan duruş
Yalanla ördüğün o dünya, bekliyor bir vuruş