kaybediş mi?
bu sesi sanki bir yerden tanıyorum
günlerce yıkanmamış saçlarımın arasına giren
ilk yağmur damlası gibi
kendimi bir resmin içinde
içten gelen bir içtenlikle
bahçemdeki ıhlamur ağacı büyüdü
tavuklarım yumurtluyor artık
sonsuza kadar sürecek mi ki bu üzüntü
niye bu mavilikte uçuyor ki kuşlar...
sen hiç yağmurdan sonra gökyüzüne baktın mı
senin arkadaşlarını gördüm bugün çarşıda
ellerinde mısır vardı, merhaba derken yanlarında
biri kısa boylu, diğer ikisi biraz uzunca
seni aradı gözlerim ama yoktun.
sorsaydım seni, ne yapıyor, nasıl diye
Şimdi yağmur yağıyor uzak akşamlara
Islatıyor bütün dünyayı gözyaşlarıyla
Beklediğin sevgili masadaki fotoğrafta
Sen şimdi kimsin ey hayat?
Buluşmalar mahşere kaldıysa
sonsuza dek yaşama heyecanı mı?
boş!
bugünü yitirdiysen,
ve aynı yolda yürümek anlamsızlaşıyorsa
sadece kendine koş!
Bahçemdeki soğanlar büyüdü
Ağaçlar yemyeşil
Yeniden havalar soğudu
ve yeniden telaşlandı kuşlar
ve ben yeniden başlamak hiç istemedim.
o zamanlar yorgundu dünya
rüyalarda fethediliyordu ulaşamadıklarımız
ve bazen bizim oluyordu
bazen bir başkasının
sonra yorgun düşüyordu bütün kanatlarımız.
özlemek;
seni ve senden sonrasını
ikindi güneşini seyrederken
kiminle geçireceğim yarınları
emanetini kalbim koruyamazken
seni ne kadar özlediğimi söyleyebilseydim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!