dolma akıl kalemli havariler yüzünden
tragedyada solist
üst perdeden sesleri
fazla saman fazla yem
her biri korist oldu
semirdi eşekleri
Kendi tarlamı biçmeyi yeğliyorum sizin için
çiçekleriniz varsa sulayın
turfanda iyilik yolluyorum kutuplarınıza
neylersin mevsim kış
sığışamıyor soğuk yüreklere
sıcak bir gülüş
Burda gün bahar bahçe, orda kış var diyorlar
Sensizlik kıştan soğuk, bunu söylemiyorlar
Sırf seni sevdim diye hiç solmadı yapraklar
Çimenlere çiy düştü, aşka geldi topraklar
Küskün kuşların gözyaşı
akar süğüm süğüm
nehirlerce
ipekten kozalar içinde
mermersi kaleler ördüğüm
Ozanım, deli gönlüm
Ekşimiş bir tas ayran
Ne bilsin el dışardan
Herkesler ona hayran
Sıkıldım bu dünyadan
Yar diyerek başlamayan
Türkü, name, yır utansın
Uğrun uğrun düşlemeyen
Aşk içinde sır utansın
Göñül yakıp boşalmayan
Sefih, süslü, alımlı
Söz diyarın gülleri
Krepondan yapılmış
Yaslı karanfilleri
Tor enseli filleri
Sarı saçlım, nar çiçeğim, süsenim
Ateşlere koydun beni ni'deyim
Köz bağladı cem i cümle bedenim
Uzat ellerini artık sevdiğim
VAHDETTEN KESRETE
Ezelinde Ahad'ın
Olageldi nispeti
Zerresinde miskalin
Bir eyledi Vahdet'i
YAĞAR YAĞAR
Avuç açsan semaya
Gökten çakal kurt yağar
Ele düşse kanarya
Sana dişsiz it yağar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!