Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Ankara’dan tren kalktı
İstanbul'dan bana baktı
Bakınca yüreği yaktı
Gözlerden sağanak aktı

Yol vermedi zalim dağlar

Hasret çıktı dağıma
Hüzün aktı bağıma
Damlayan gül yağmuru
Değdi gençlik çağıma

Karanlık yüreğinle

Engelli olmayanın kendi arasında yaşadığı
Her olayda bile
Engellilerin dördüncü sınıf canlısı
Olduğunu daha net anlaşılmak
Engelliler adına ne kadar
İçler acı durumdur

Sinirlenmek öyle olunmaz
Nasıl mı olunur
Fatih güler sinirlensin görürsün
Hani bir laf var ya
Çocukla çocuk, büyükle büyük diye
Bu lafı sonsuz çoğaltırım

Sonbahar yaprağı gibi
Eylül ayında döküldü
Karakış gelmeden daha
Simsiyah saçım ağardı

Yalancı mevsime selam

Bir tek teline can verilip
Heceli şiirler yazılır
Şarkılar türküler yapılıp
Evrene sığmayan saçların

Türkiye’me rüzgar estirip

Nefesimi alıp verişlerde ben
Aklıma geliyor çıkmıyorsun sen
Cennete benzeyen hayalimdesin
Özledim meleğim özledim seni

Çiçekler açıyor geldi ilkbahar

Senin öbürüyle farkın ne
Biliyor musun acaba
O sadece gözleriyle okuyor şiirimi
Sen gönül gözüyle
Senin ondan farklı kılan ne
Anlıyor musun bilmem

Bir yanda anne, baba, kardeş
Öbür yanda gurbet kuşları
Bedenim ikiye bölünüp
Yüreğim paramparça oldu

Yârimin kölesi olsam da

Benim güzeller güzeli
Tokat’ın gülü bülbülü
Yüreğimin öbür yanı
Neredesin can Elifim

Bulut getirsin diyerek