Aşkın tam ortasında
Sevgili aradım buhran dalgasında
Oltamı attım umut denizine
Kirlendi bütün beklentim
Fırtına koparak gözlerden sağanak yağdı
Umudum okyanusa kaldı
Sana hasret gidiyorum
İçin yoksa dışın mı var
Her gün sana ağlıyorum
Yanar mı olmayan vicdan
Bana gene sabah oldu
Doğmadan geldiler üstüme
Dünyamı yıktılar başıma
Engeller koydular dağıma
Yollarım kapanıp ölmedim
Rengim, benzim, aşım kesildi
Kader mi nedir
Bu çektiğim çile
Ölmek midir yaşamak
Şu kaderin düzeninde
Ah yalan dünya
Ölümüm normal olmayacak
Ya veremden ağzımdan kan akacak
Ya kanser gibi
Her yerim sancıyacak
Yada idam sehpasında kellem kopacak
Belki intiharın leş kokusunda
Bağrıma basmışım bir kere
Sana sarılamasam da olur
Rüyama sokmuşum her gece
Seni hiç göremesem de olur
Dalmışım bütün güzelliğine
Hasret selinde boğulsam da olur
Bizim gibi şairlerin
Fazla ömrü olmaz
Yarı asrı görmeden
Gözler açık göçeriz sonsuzluğa
Sizlerde bizler için
Burada bir şair vardı dersiniz
Hiç kimseyi kullanmadan
Seni kullanan utansın
Sevdana dürüst olasın
İşlemez kumaşın oğul
Seni ilk gördüğüm gün gittim
Bilinmez bir tarihe
Belki gizli sokaktaki
Yasak sevdanın kentine gittim
Gözlerinin içine bakarak
Saçını rüzgara bırakarak
Biri ülkücü der
Diğeri solcu sanır
Biriyse huyumu beğenmez
Öbürü bana bayılır
Bazısı yazdığımdan hoşlanmaz
Bazısıysa ölür şiirime




-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum