Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

İntihar yükünü boynuma asıp
İpimi bir türlü çekmediler
Ne öldürüp nede yaşatıp
Garibi zırdeliye çevirdiler

İnsan tırnağını istemiyorum

O öyle garip
Bu böyle garip
Şu şöyle garip
Onlar, bunlar, şunlarda garip
Gurbette garip, vatanda da garip
İşsiz garip, üniversite kazananda garip

Bir şairle karşılaştım gülüm
Oturup dertleştik, konuştuk oradan buradan
Şair nasıl ölür diye sordum
Bak deli yürek dedi
Elini omzuma koyarak
Arkadaş vurursa hemen geçer yarası

Bir tanemi üzüp gözyaşlarını dökmüş
Üzenin dilediği muradı kör olsun

Benim yüzümden üzmüş
Ben nasıl yaşarım artık
Ecel görmeden öldüm

İnsanlık daha akıllanmışa hiç benzemiyor
Kendi dünyasında plan yapıp durur
Büyük, küçük, cins fark etmiyor
Eğer planı tutarsa kına yakar
En uygun yerine de sürer
Yok tutmazsa başka planını yapar

Bu nasıl bir saçmalık yahu
Engelli değiliz, yada Engelli değilsin
Ben engelsiz değil, Engelli bireyim
Evet bu yüzden de artık
Hiç kimseye asla muhtaç olmadan

Yalan sanılan dünyanın herhangi yerinde
En kral hapishane tabi ki
Engelli birey Fatih Güler koğuşu

Televizyon, bilgisayar, özel yemek, internet
Eh biraz ikinci elde olsa

Bu dünyada hapishaneye güneş doğmazsa
Engelli bireye nasıl doğsun ki
Fatih Güler

Türkiye Cumhuriyetinde Engelli birey maalesef
Kıymet bakımından yedinci lige geriledi

Seni dünyam kadar seviyorum
Demek ki dünyamsın
Kanım, canım, her şeyimsin
Ciğerim, ömrüm, yüreğimsin
Uğur boncuğum, güzellik hazinemsin
Duru güzellim, siyah gözlümsün

Yanakları baldan tatlı
Gözleri zeytinden leziz
Gülüşü gülden güzel
Gönlümün en güzeli

Huyu merhamet ocağı