Şovun adamı değil zorun adamıyım
Duvara sırtımı dayamaz yıkar geçerim
Davam halk, mazim ak
Geleceğim pak, gönlüm aşktır
Çünkü ben varoşun zırdeli evladıyım.
Öyle oturmak yoktur
Sorun pek çoktur
Koltuk ateşten gömlektir
Köşk var, meşk yok
Sevgiliye bak bir
Bu gönlümün sahibi bir kere yok
Yaşlanmadan ikinci kez yaşlandım
Ölmeden de üçüncü defa öldüm
Yaralar içinde kanıyor gönlüm
Yerinden fırlayarak yalnız kalbim
Yağmur var Antalya’da yağmur
Ya toprağa düşüyor
Ya yaprağı ıslatıyor
Yada denizi çiseliyor
Telin sevdasına tutuldum
Her telden ayrı yanık hava
Gah Anadolu’yu hatırlar
Gah gardaşlarımı anımsar
Sazımız vardır gönüllerde
İmkan olsa vatanı terk etsem
Atatürk’ten sonra bugüne süre gelen
İfade özgürlüğü olmayıp
Menfaate dayalı ifade özürlü vatanımı
Seçmeni aç bırakarak rahat ettirmeyip
Kendini doyurarak rahat ettiren
Umutlarım,aşklarım yarım kaldı.
Çürük elmanın yarım bırakıldığı
Gibi umutlarımı da yarım bıraktılar.
Yıllarımı ısırarak canımı açıktılar
Sonrada çöplüğe fırlattılar bin
Çeşit duygularımı insafsızca.
Bir gül veriyorum
Sana gönlümden koparak
Eğer ki gülümü bahçeye dönüştürmeyeceksen
O gülden çift kursun açsın
Birini kendime sık
Öbürünü de kendine
Gerçek sevginin anlamını öğrenemedim gitti
Ama her konuda her
Öğrenen var mı bilmem
Yada öğreten var mı göremem
Vefasızlık hız alır gider
Tekeri patlamış freni tutmayanın
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum