Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Şovun adamı değil zorun adamıyım
Duvara sırtımı dayamaz yıkar geçerim
Davam halk, mazim ak
Geleceğim pak, gönlüm aşktır
Çünkü ben varoşun zırdeli evladıyım.

Bu gönlümün sahibi bir kere yok
Yaşlanmadan ikinci kez yaşlandım
Ölmeden de üçüncü defa öldüm
Yaralar içinde kanıyor gönlüm

Yerinden fırlayarak yalnız kalbim

Yağmur var Antalya’da yağmur
Ya toprağa düşüyor
Ya yaprağı ıslatıyor
Yada denizi çiseliyor

Öyle oturmak yoktur
Sorun pek çoktur
Koltuk ateşten gömlektir
Köşk var, meşk yok

Sevgiliye bak bir

Telin sevdasına tutuldum
Her telden ayrı yanık hava
Gah Anadolu’yu hatırlar
Gah gardaşlarımı anımsar

Sazımız vardır gönüllerde

İmkan olsa vatanı terk etsem
Atatürk’ten sonra bugüne süre gelen
İfade özgürlüğü olmayıp
Menfaate dayalı ifade özürlü vatanımı
Seçmeni aç bırakarak rahat ettirmeyip
Kendini doyurarak rahat ettiren

Umutlarım,aşklarım yarım kaldı.
Çürük elmanın yarım bırakıldığı
Gibi umutlarımı da yarım bıraktılar.
Yıllarımı ısırarak canımı açıktılar
Sonrada çöplüğe fırlattılar bin
Çeşit duygularımı insafsızca.

Bir gün ben susacağım
Ama şiirim konuşacak
Aşk, sevda, sevgi, saygı dillenecek
Öleceğim yeni fatih gelmeyecek
Çünkü giden fatih
Dünyaya geldiği gibi gidişi de

Şiir söylesem sözcüklerim küçük düşer
Söylenmez sözden misali.

Derdimi söylesem derdinin yanında azil düşer
Yapılmaz dertten misali.

Bir gül veriyorum
Sana gönlümden koparak
Eğer ki gülümü bahçeye dönüştürmeyeceksen
O gülden çift kursun açsın
Birini kendime sık
Öbürünü de kendine