Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Nereye gidebilirim ki önüm açıkken
Kainatın yalnızlığını yaşıyorken
Upuzun yol bitmek bilmeyen
Hiç bitmeyecek yoldayım artık
Dönüş yok kalktı tren gidiyorum
Vadem dolunca bedenimle

Dünyaya geliyorum yalnızlık
Mazimi hatırlıyorum yalnızlık
Bugünüme bakıyorum yalnızlık
Yarınımı düşünüyorum yalnızlık
Öbür dünyamı kurcalıyorum yalnızlık
Kalbimin derdini dinliyorum yalnızlık

O kadar huzurluyum ki
Acıyla kötülük teker teker gelebilir
Sana yazdığım şiiri
Herkesin okuması zorunda değil
Dağa ezgimi haykırana kadar
İşin bitince okursun özel köşemizde

Yaşamak umuduyla
Güya dünyaya geldim
Dünyamdan vazgeçtirip
Kainattan ettiler

Anneme söylemeyin

Bir gün ben ölünce
İnsansız hayat beni bekler
Sadece doğayla bendeniz
Bide kafa dengi
Birkaç hayvan dostlar
Canım dediklerim davetimi

İntiharımdan çok inkarım konuşuldu memlekette
İntiharlarımı bilen olmadı ana yurdumda
Aşkın gözü kördür dedim
Haplar yutarak şişe şurup içtim
Kustukça güzel ülkemin toprağına
Anayla babama yandım

Lanet olası bedenlerim
Kendime zarar verecekse
İki yüzümü güldürmeyip
Hep gözyaşı döktürecekse

Azrail kapısı açılsa

Ezberletiyor iyice büyük okyanustaki
Rüzgara karşı durulan umursamaz güzelliğini

Emrin olur gülüm
Bana koyduğun yasaklar
Rüyama girip uyuma desen uyanırım

Tatlı dilinle gereksiz konuşma
Beynine güzel duygu
Yerleştirerek tilki düşünme
Kalbini saygı, sevgiye aşıla
Gönlüne her daim aşk yeşert
Ellerini Duaya aç

Sevmediğim insan karasineği hatırlatıyor
Karasinekten kurtulmak için kara kışı
İnsandan kurtulmak içinse
Kapkara toprağı heyecanla bekliyorum
Yani ha hayvan, ha insan
Fark etmiyor benim için