Dünyanın bir gün olduğunu öğrenselerdi
Kıskançlık, kibir, kin, ahlaksızlığı öğrenmeden
Kainatın Hakimi ile kitapları için
Kıymeti, saygıyı, şükrü, hoşgörülü öğrenirlerdi.
Bu benim karanlığımdır
Uzun gecelerin kara gözleri
Çaresiz karanlık geleceğimin kara sevdası
Kara bahtın kara yazısı
Kara mazimin alacakaranlık yarını
Karanlık düzenle düzenimin karanlığıdır
Ana karnında bile rahat edemiyorum
Bu dünyadan hiçbir zevk alamıyorum
Ahrete gidince cennet köşk istemiyorum
Şu cehennem azabından nefret ediyorum
Kendi özel dünyama da gidemiyorum
Kâinatın neresine sığarım hiç bilmiyorum.
Ne güneşin tadı var
Nede yaz yağmurunun
Ne adım kaldı
Nede tadım tuzum
Kader midir başımda esen
Yoksa şeytanın zulmü müdür
Nereye gidebilirim ki önüm açıkken
Kainatın yalnızlığını yaşıyorken
Upuzun yol bitmek bilmeyen
Hiç bitmeyecek yoldayım artık
Dönüş yok kalktı tren gidiyorum
Vadem dolunca bedenimle
Dünyaya geliyorum yalnızlık
Mazimi hatırlıyorum yalnızlık
Bugünüme bakıyorum yalnızlık
Yarınımı düşünüyorum yalnızlık
Öbür dünyamı kurcalıyorum yalnızlık
Kalbimin derdini dinliyorum yalnızlık
Gözlerimi sonsuzluğa kapatarak
Biliyor musunuz neyi alarak gideceğim
Akıttığınız gözyaşlarımı kangren yapıp
Yüreğimi taşa bağlayarak
Günahlarımı sararak kainatın yalnızlığına gideceğim
O kadar huzurluyum ki
Acıyla kötülük teker teker gelebilir
Sana yazdığım şiiri
Herkesin okuması zorunda değil
Dağa ezgimi haykırana kadar
İşin bitince okursun özel köşemizde
Yaşamak umuduyla
Güya dünyaya geldim
Dünyamdan vazgeçtirip
Kainattan ettiler
Anneme söylemeyin
Bir gün ben ölünce
İnsansız hayat beni bekler
Sadece doğayla bendeniz
Bide kafa dengi
Birkaç hayvan dostlar
Canım dediklerim davetimi




-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum