Fatih Dumbay Şiirleri - Şair Fatih Dumbay

Aşk;
kendini bırakıp okyanusun derin sularına
belki güzelliklerle dolu bir adaya
belki de bir çiçeğin bile açmadığı ıssız bir kıyıya
vurmayı beklemektir

Şimdi bütün ümitlerim hayallerim düşlerim ellerinde
Al
İstersen bir gecenin koynunda uykuya yatır
İstersen kör bir bataklığın dibine batır
Vur beni zerre fırsat verme
Ne bir ahım ne eyvahım olsun

Ondan başkasını anmazdı dilim
Ne Mecnundu ne Ferhattı halim
En kötü günümü arattı zalim
Beni dünlerime muhtaç eyledi

Bir alev ki yüreğimde yanarken

İnan ki razıyım neyse diyeti
Gör gözlerimdeki samimiyeti
Gönlüm seni ister sevgili canan
Heves değil sevda gönlün niyeti

Sen misin o beklediğim sevgili

Yine hüsran düştü bana yine kandırdın
Olmayacak hülyalara daldırdın gönül
Yar yar diye gece gündüz yaktın yandırdın
Hevesimi kursağımda kaldırdın gönül

İnanasım gelmez oldu gayrı sözüne

Benken mutluluğun en yabancısı
Nasılda dindi o yürek sancısı
Bilirsin nasıldı senden öncesi
Bence, bence bozuluyor gördün mü

Sevdanla biterken bütün kederim

Nazlı ceylan gibi nasıl bakış ki
Gözlerinde görür gibiyim aşkı
Söyle de son bulsun gönlümde kuşku
Yıllardır beklenen benim de yeter

Konuşup benimle yar lehçesinde

Öyle sarhoş et ki yar aşkından hiç aymayım
Besbeter kahret beni yaşıyorum saymayım
Hayattan tat almayım şu ömrüme doymayım
Elin ağzına düşür bu sevdayı dile ser

Aşktan sevdadan yana payını almayanlar

Gönlümde yükselen duygu banadır
Her söz sevdadan ve aşktan yanadır
Sanadır bu şiir bu söz sanadır
Benden cananıma candan öteye

Affet hata varsa eğer dilimde

Bırakmadı kader paslandırmadı
Başımı yastığa yaslandırmadı
Akıp giden yıllar uslandırmadı
Deli gönlüm hala bir çocuk gibi

Kapıldı önüne gelen sevdaya