Sis çökmüştü limana; paslı vinçler gibi suskun
adamlar geçiyordu kaldırımlardan, yüzleri kurşun.
Ve o şair — eski bir hançerin ağzında bilenmiş kelimelerle —
bakıyordu memlekete, bir yangın artığı gözlerle.
Bir çocuk büyüyordu sokak aralarında küfürle,
ekmeği barut kokardı, geceleri rutubetle.
Her sevincin her kederin
En ölümsüz sevgilerin
Sonsuz denen göklerin
Herşeyin bir sonu varsa
Ayrılıkların da sonu var
Bir gün çıkıp geleceksin
Devamını Oku
En ölümsüz sevgilerin
Sonsuz denen göklerin
Herşeyin bir sonu varsa
Ayrılıkların da sonu var
Bir gün çıkıp geleceksin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta