bir güne bir ömür sığdı sayende
aklımı fikrimi çarkedemedim
ömrümü bir günde sona getirdin
bir günde yaşlandım farkedemedim
sevgin yalan aşkın tuzakmış meğer
mutluluk sen kadar uzakmış meğer
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta