Fahri Işık Şiirleri - Şair Fahri Işık

HA YOBAZ, HA HOKKABAZ
Yobaz ise yobaz
Ha üç kagıtçı ha hokkabaz
İkisi’de insanlığın yüz karası
Yer yüzünün baş belası
Biri okumuş hırlının hırsızı

Tanrının emri iken insanı sevmek
Kahrolası zalimler cirit atıyor
Mazlumlar korkmuş sinmiş
Zalime aklını ipotek etmiş
Soyulan' soyguncuya köle
İnanansa düşmüş yanlış yola

İNSAN KALBİ KÁBEDİR

Senin derdin para benim'ki mana
Zengin Fakir sen ben Farkımız yoktur
Kulağını aç'ta Söyleyim sana
Bir Kefenden başka hakkımız yoktur

Ayakları Yerden kesilir uçar
Göklere karışır insan sevince
Gönül kapısını dünyaya açar
Herkesle barışır insan sevince

Aşk bir mucizedir bir sihir gibi

İBRET AL
Behey İnsan Oğlu Gafletten Uyan
Mezar Taşlarına Bakta İbret Al
Dünyamı İnsanmı Hangisi Yalan
Mezar Taşlarına Bakta İbret Al

Hey sen oradaki! karanlıklarda kalan
Kaldır başını’da yak ışıklarını be adam!
Hem insanları kırıp, seçip,ayırıp, hemde,
Haydarı karar yolcusuyum diyemezsin,
İnsanlık yolunda’da bir menzile varamazsın,
Pir sultanın kapı kulu, hınzır paşa

Üç günlük dünyaya dalmış gafiller
Uyanında insan kalbi kırmayın
Bilgiye saygısız kalmış sefiller
Uyanın’da insan kalbi kırmayın

Karrar özden dönmez dönekler farrar

Ayakları Yerden kesilir uçar
Göklere karışır insan sevince
Gönül kapısını dünyaya açar
Herkesle barışır insan sevince

Aşk bir mucizedir bir sihir gibi

İşte geldim atam Ankaradayım
Gafiller konuşmaz senin dilleri
Yüregim acıyor ne hallerdeyim
İyiki görmedin sen bu halleri

Senin başkentine baykuşlar konmuş

İşte geldim atam Ankaradayım
Gafiller konuşmaz senin dilleri
Yüregim acıyor ne hallerdeyim
İyiki görmedin sen bu halleri

Senin başkentine baykuşlar konmuş