Fahri Işık Şiirleri - Şair Fahri Işık

BÍR KABUS GŐ RDÜM
======================
Bir düşten uyandım Kâbus içinde
Azap Denizinde Boğulur Gibi
Dipsiz kuyular Kaymaktaydı Umutlarım
Ya Sen, Sen Yoktun Sen

Bir köpek havladı kapı önünde
Bir taş atsam taşa yazık oluyor
Kuduz hayvanlık var Düşman yüzünde
Ona uymak haşta yazık oluyor

İnsan olduğunu unutmuş biri

Bir iken iki, ikiden yediye
Yirmi beşten almış beşe
Sermayeyi yükledik bilmem neye
Önce duygu arzu sonra cüneyt
İşte o zaman cümbüşü seyret
İkiden horantamız beş etti

Dili dini ayrı diyara geldik
Çok zaman yol kaybettik
Dil bilmedik sormaya yol bilmedik gitmeye
İki arada bir derede, kaldık orta yerlerde
Günleri aylar, ayları yıllar aştı
Çoluk çocuk buraya taştı

Sanki yaşamadım bir hayal gördüm
Can bedenden bıktı taşıyamıyor
Ő mür tarlasında kaç dönüm sürdüm
Mahsular emegi karşılamıyor

Çoban oldum sürü güttüm ovada

Küçük hata işler büyük af eder
Sen büyüksün bizi, affet Karadağ
Gönü dostlarını her an yad eder
Sen büyüksün bizi, affet Karadağ

Gönül dağı nice dağlar yücesi

Gördű nmű Bak gű lű m,
Ben Yine arastalarımı kapattım
Aldımmı başımı çıktımmı yollara
Aştımı torosları dű ştű m’mű bor ovasına
Aksaraydan nigdeden biraz

İnsanı sevmeyen tanrıya varmaz
Tanrının sevgisi insan üstüne
Her gönül yerine bina kurulmaz
En sağlam temeller insan üstüne

Toprak yüksek dağdan içer suyunu

Durma çek git
Göze alabiliyorsan yaşamayı,
Yalınız sevgisiz ve’de bensiz
Ellerinde titreyen yüreğimi,
Duymadan yanında aşkın gücünü
Dayanabilirsen bunca acılara

Pamuk tarlasında yeşerdi duygularım
Köpük köpük torosların karlarına eşit
Testinin biri bende biri güzelde
Önce yüreklerimiz kandı ırmak kenarında
Arzularımız doydu gözlerimizden
Çimdik berdanın serin sularında