Fahri Işık Şiirleri - Şair Fahri Işık

Kim dur diyecek bu rezillige
Bir yarış’ki kıran kırana
Anıranların ödül töreni var
Ölümüne savaş altın nal için
Eşşekler kürsüde,
Atlar ahırda

Ocağın bembeyaz yağan karıyla
Şu fakir şubatın yağmurlarıyla
Mart'ın dalda uçan şen kuşlarıyla
Selâm sana ey yar aylarla selâm

Nisanda açılan bahar gülüyle

Onbeş haziran babam
Ondokuz”da ben doğmuşum
Babalar günü bilmeyen babam
Anneler gününde inleyen anam
Gariplerim hayal gibi gelip geçtiler
Sitma nöbetlerine tutulmuş gibi

Bir hayat söndü baharında
Tüketti yok etti kendini.
Karardı gök yüzü simsiyah,
Kıyametin matemi gibi yağdı,
Bu şehrin üstüne düştü.
Mahşerin gürültüsü başladı

Başladımı yağmurları nisanın
Toprak burcu burcu kokar
Çukur ova bayramlığını giyerde
Renklerin cümbüşünde bahar başlar
Yenilenir hayat eteklerinde torosların
Kumruların korosu tan yeri sabahlarda

Nice Hanlar nice Sultanlar göçtü
Bu dünya kimseye kalmaz AVANAK
Herkes servetiyle bir kefen biçti
Bu dünya kimseye kalmaz AVANAK

Kimi isa oldu göge çekildi

Aşkımıza Türkü Yazdım Sevdigim Boz Bulanık Akan Sele O grettim Hasret Rüzgarıyla Dalları Egdim Sana Doğru Esen Yele ógrettim Buluda Karışıp Yağmurla Coşan Miski amber Burcu Kokular Saçan Her Şafak Vaktinde Yeniden Açan O stünde çig Düşen Güle ögrettim Sana Yazdım Senin İçin Sóyledim Benim Gibi Sevenlere Payladım Lâl Olan Dilleri Bülbül Eyledim Gül için Ağlayan Dile ögrettim Tahirle Zühreye Aslıyla Kerem Şirin için Ferhat Dağları Delen Bir Türkü Mecnuna Çöller aşıran Suya hasret kalan Çöle ögrettim Yeni Çağda Ayla Leyla Hülya ya Fahrim Türkü Yazdı Yaydı Dünya ya Kabardım Karıştım Yedi Derya ya Sesiz Durgun akmaz Göle ögrettim Fahri Işık..Hollanda

Aşk'ın kumarında O mür boyunca
Düşeş bana düşman dubara kârsız
Mutluluğum için bir zar atınca
Şeş istedim hep yek geldi namussuz

Mehter marşı gibi ileri geri

Bir bilebilseydi volkan dağlarımı
Görebilseydi gönül bahçemi
Nasıl besleniyordu Aşk’ın gülleri

Esmiyordu rüzgaraları ağaçlarıma
Deymiyor meltemleri yapraklarıma

Sevip sevenleri,hor görenleri
Affedemem asla, asla affetmem
Onlara dünyayı, dar edenleri
Affedemem asla, asla affetmem

Öfkeden dağları, bile delerim