Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

DUY HALKIM
Bu kış yine yoksullar, üşüyüp, titreyecek,
Yaşlılar ve hastalar, yataktan çıkmayacak,
Sus payı ve oy payı, sadaka verilecek,
Gerçekleri görmeyen, vay benim yoksul halkım!

DUYMADIN MI?
Seni sevdiğimi haykırdım durdum,
Dağlar taşlar duydu sen duymadın mı?
Bu aşk bitsin diye kalbimden vurdum,
Kulak kabartıyor yahımı duyan,
Dağlar taşlar duydu sen duymadın mı?

DUYULUR MU?
Gökten yağmur yağmayanda,
Yerden rahmet alınır mı?
Güneş her gün doğmayanda,
Karanlıklar kovulur mu?

DÜZEN KURULMADIKÇA
Ne ezen tükenir, ne de ezilen,
Kodese atılır doğruyu yazan,
Hep isyanda yaşar, yaşamdan bezen,
İnsanca bir düzen kurulmadıkça,

DÜZEN DEĞİŞMEDİKÇE
Yokluğa, sefalete, mahkûm edildi ülke,
Siyasiler yozlaştı, kalmadı ülkü, ilke,
Bunu anlatamadık, cahil ezilen halka,
Ne ezen, ne ezilen, ne de haksızlık biter,
Bu gerici bu faşist, düzen değişmedikçe…

DÜZEN DEĞİŞMELİ,
Bu düzen değişmeli, diyenler suçlanırken,
Düzen değişsin diyor, onları suçlayanlar,
Gençleri mahkûm eden, hazımsızlık nefretken,
Düzen değişsin diyor, onları fişleyenler.

DÜZEN GELMİYOR
Ayrışma bitmiyor düşmanlıklarda,
Fakirler aç, açık yaşıyor zarda,
Çöpe atılmıyor pas tutan hurda,
Karabasan oldu, kovsan gitmiyor,
Milletçe özlenen düzen gelmiyor.

ECEL
Benden önce ecel seni bulursa,
Sensiz yaşayamam beni de götür.
Bir mektup yaz gönder zaman kalırsa,
Sensiz yaşayamam beni de götür.

ECEL UTANSIN
Yalnızlığı kader yazan el varsa,
Bedduadır o el kökten kırıla.
Yalnız olan yaşam ölümden zorsa,
Benden vazgeçmeyen tek gölgem kaldı,
Yalnızlığı yazan eller utansın…

ECEL YETSE DE
Al yanaktan tek bir buse verseydin,
Ölümden korkmazdım ecel yetse de.
Sineme gül kokan teni sürseydin,
Ölümden korkmazdım ecel gelse de.