Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

NİRVANAYA ULAŞMAK
Tüm ömrümü çocuktan, ilme, bilme adadım,
İsterdim bir gönülde yaşasın Fahri adım.
Cahiller yadım oldu, uygar insanlar dostum,
Benim amacım, çabam, Nirvanaya ulaşmak…

NİSAN YAĞMURLARI
Üç mevsimden gayrı baharda küskün,
Hasretlik canımı acıtır her gün.
Seni seven kalbim dargın ve üzgün.
Nisan yağmurlar, yağmaz köyüme.

ÇOCUK
Yoksul annen ve baban, doğduğuna pişmanken,
Kaderine küfredip, Issızlarda ağlarken,
Eyvahlarla, vahlarla dizlerini döverken,
Fakir anne, babadan, niye doğdun be çocuk.
Dinciler kandırdılar, kader dediler yokluk…

NÖRON ROMAYI YAKMIŞ
Saçının tek teline, yobaz dan zarar olsa,
Kadınlara düşmanlar, kara çarşafa soksa.
Saygısızlık yaparak, bir tek bir fiske vursa,
Nöron Romayı yakmış, ben dünyayı yakarım.

NOTERDE SÖZÜM
Bu dünyadan sensiz gitmem yeminim,
Seni bırakıp ta hoyrat ellere,
Sende bensiz gidemezsin eminim,
Beni bırakıp ta hoyrat ellere.

NUH’UN TUFANI
Nebiler cihana gelir ve gider,
Doğru yönü bilir hep takip eder,
İlimi Hak bilir peşinde güder,
Nuh’un tufanında, gemideydim ben.
Yalnız beden değil, ruhla varsın sen.

NUSUBET
Bin nasihatten yeğdir, bir nusubet der atan,
Kanlarıyla sulandı, ondan kıymetli vatan,
Çok yazık ki nusubet, gelmeden uyanmadın.
Bu gidişle vatanı, haylaz evlatsan satan,
Bir nusubet gelmeden, seni uyaramadık.

O BENDEN DERTLİ
Anladım ki toplum dert küpü olmuş,
Kime derdim döksem o benden dertli.
Hiç gülen kalmamış benizler solmuş,
Kime derdim döksem o benden dertli.

ÇOCUKLUK YILLARIM
Çocukken uyanırdım, umut dolu her güne,
Bu günüm dünden berbat, gide bilsem o düne,
Mutluluk nerde diye, koşarım dört bir yöne,
O günleri ararken, kırılıyor kollarım,
Hiç çıkmıyor aklımdan, of çocukluk yıllarım!

DÖN ÖDE
Karşılıklı kalplere, el basıp yemin verdik,
Ölüm bile ayırmaz, bizi bizden ha dedik.
Bitimsiz sevgi ile karşılıklı hep sevdik,
Sevdana harcadığım, gencecik yıllarıma,
Borçlu kaldın sevdiğim, çabuk geri dön öde.