Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

SENİ SEVMEZ
Her gün on kez abdest alsan,
On vakitte namaz kılsan,
Yüz elli kez haçça gitsen,
Eğer kul hakkı yedinse,
İbadetin kabul olmaz…

SEN KAFAMA SIKTIN YAR
Gece düşüme geldi, aksakallı bir ermiş,
Dün şehirde gezerken, seni sokak da görmüş.
Beni terk ettin diye, sorup sual etmemiş,
Aslı Kerem’i yakmış, sende beni yaktın yar.

SEN KAYITLISIN
Unutmak ne mümkün, kabrimde bile,
Yüzümde iz kaldı attığın sille,
Aklından, kalbinden silsen sen beni,
Aklım, kalbim, başka kayıt yapmıyor,
Aklım da, kalbim de sen kayıt tasın.

SEN KENDİNİ MET ETME

Hep kendini met edip, gel bir kör şeytan olma,
Sen bir güzel insan ol, tanıyanlar met etsin.
Nefsi sana köle yap, sen nefse köle olma,
Sen bir aydın insan ol, kamu alem met etsin.

SEN KİMSİN DİYEN ÇIKAR
Yandaşı olmayana, sen kimsin yahu diyen?
Sende göreceksin ki, zorba değil, halk yaman,
Hadi Abbas yolcusun, vakit doldu tastamam,
Elbet bir gün sana da, sen kimsin diyen çıkar.
Bakarsın ki yerdesin, sırt üstü vurur yıkar…

SÖYLE SEN KİMSİN
Irkımı sorarsan Oğuz soyundan,
Nesebim sorarsan Ali huyundan,
Yolumu sorarsan Atam izinden,
Eleştirenlere sen kimsin diyen,
Çık söyle âleme, sen kimsin, nesin?

SEN KURUMADIN
Hesap ettim kırk yıl geçmiş aradan,
Şansıma sen çıktın yazık kuradan,
Yazma dedim yazdı seni yaradan,
Ağlama gözlerim vefasız yâre,
Pınarlar kurudu, sen kurumadın.

SEN MAKUL ŞÜPHELİSİN
Ey adalet isteyen, sen suçlu şüphelisin,
Tımar hane kaçkını, aklı noksan delisin,
Adalet habercisi, belli aydın birisin,
Konuşma gerçekleri, sen makul şüphelisin,
Hak, hukuk ve adalet, aydınların neyine…

SENİN KALBİN TAŞTAN MI
Kalbi kalbe vurarak, namus sözleri verdik,
Dudaklar kilitlendi, anda murada erdik.
Sözünde durmazlardı, hem kınadık, hem yerdik,
Benim kalbim etten de, senin kalbin taştan mı?
Benim sözüm namusta, senin sözün boştan mı?

SENİN KOYNUNDA
Sanki umurumda uzun bir yaşam,
Zübük zadelere diyerek paşam.
Ağzımda tat varken gönlümde neşem,
Ben, senin yanında ölmek dilerim.