Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

YOKSULLAR SEVMEZ
Zengin muhtaç olan fakiri sevmez,
Çöpe katar kuru ekmeği vermez,
Bu dilenir yazık, günahtır demez,
Zengin muhtaç olan fakiri sevmez,
Yaratan da muhtaç fakirler sevmez…

YOKSUL NASIL DOYUYOR
Sofrada kuru ekmek,
Bir baş soğan yanında,
Bir sahan yavan pilav,
Varsa bir tasta da ayran,
Dört büklüm oturulur,

YOKSUN DİYE
Esinim küstü gelmiyor,
Kâğıdım onay vermiyor,
Kalemim şiir yazmıyor,
Sen yanımda yoksun diye.

YOLDAŞ
Çaresiz bir derde düşen,
Tatlı candan geçer gardaş,
Ecel şerbetini içen,
Bu dünyadan göçer yoldaş.

UTANMAZ GARDAŞ
Nefesini boşa tüketme yoldaş,
Dönek insanlardan olmaz hiç haldaş,
Anneniz bir olsa olsan da kardeş,
Yalancı birinden olmaz hiç yoldaş,
Yalancı yalandan utanmaz gardaş.

YOLLAR
Gurbet ellerinde gülmüyor yüzüm,
Garibim ellere geçmiyor sözüm,
Dostlar hasretiyle yanıyor özüm,
Gurbeti sılaya bağlayan yollar.
Garipler göçerken ağlayan yollar.

YÖNETEN TANIMADIM
Taoizm’den başladım, okudum, okuyorum,
Bütün kaynakçalara, bıkmadan bakıyorum,
Seksen yaşlara geldim, şerrinden korkuyorum,
Yağdan, yağcıdan başka, herkes düşmanım diyen.
Taoizm’den başladım, okudum, okuyorum.

YÖNETİME ZÜBÜK ZADELER DOLDU
Yerle, gök titreten, bir naran vardı,
Tüm faşist uluslar, senden korkardı.
Dalkavuk, düzenbaz, selam çakardı,
Meydanı boş bulan küfre başladı,
Sevene iftira atıp suçlandı.

YÖNETİR OLDU
Dünyada ne barış, ne düzen kaldı,
Halkları deliler yönetir oldu,
Hak, hukuk, adalet sorma kayboldu,
Dünyayı bir deli yönetir oldu.

YORDU
İmkânsız bir aşka düştüm,
Yıllar değil aşkım yordu,
Kederimden her gün içtim,
İçki değil aşkım yordu.