Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

UTANMAZ GARDAŞ
Nefesini boşa tüketme yoldaş,
Dönek insanlardan olmaz hiç haldaş,
Anneniz bir olsa olsan da kardeş,
Yalancı birinden olmaz hiç yoldaş,
Yalancı yalandan utanmaz gardaş.

YOLLAR
Gurbet ellerinde gülmüyor yüzüm,
Garibim ellere geçmiyor sözüm,
Dostlar hasretiyle yanıyor özüm,
Gurbeti sılaya bağlayan yollar.
Garipler göçerken ağlayan yollar.

YÖNETEN TANIMADIM
Taoizm’den başladım, okudum, okuyorum,
Bütün kaynakçalara, bıkmadan bakıyorum,
Seksen yaşlara geldim, şerrinden korkuyorum,
Yağdan, yağcıdan başka, herkes düşmanım diyen.
Taoizm’den başladım, okudum, okuyorum.

YÖNETİME ZÜBÜK ZADELER DOLDU
Yerle, gök titreten, bir naran vardı,
Tüm faşist uluslar, senden korkardı.
Dalkavuk, düzenbaz, selam çakardı,
Meydanı boş bulan küfre başladı,
Sevene iftira atıp suçlandı.

YÖNETİR OLDU
Dünyada ne barış, ne düzen kaldı,
Halkları deliler yönetir oldu,
Hak, hukuk, adalet sorma kayboldu,
Dünyayı bir deli yönetir oldu.

YORDU
İmkânsız bir aşka düştüm,
Yıllar değil aşkım yordu,
Kederimden her gün içtim,
İçki değil aşkım yordu.

YORDU BENİ
İlkbahar’dım güze döndüm,
Hiç gülmeyen yüze döndüm,
Teli kırık saza döndüm,
Âşıklar çalmıyor beni.

YORGUN
Yetmiş yıldır hayal, düşte yaşlandım,
Bu gün, yarın olur diye gün saydım,
Hayal ve düş gerçek olurlar sandım,
Kaderime dargın, şansıma kırgın,
Hayallerim yorgun, düşlerim yorgun…

YORGUN DÜŞTÜM
Yar peşinden koşa koşa,
Yüce dağlar aşa aşa,
Kalkıp kalkıp düşe düşe,
Aşk peşinden koşa koşa,
Yorgun düştüm, yoruldum ben.

YORGUNUM
Dizlerim delindi, hep düşe düşe,
Ne mutluluk kaldı, ne de bir neşe,
Kerem gibi keşke, yansam ateşe,
Sevdamın peşinden, hep koşa koşa,
Yorgunum gül yüzlüm, ben çok yorgunum…