Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

DAVACIYIZ
Neden mazluma düşman, zalim kullar yarattın,
Bu da yetmezmiş gibi, mazlumu ona sattın,
Zalimi mahvetmedin, varlık içine attın,
Zalimlerle birlik de, senden de davacıyız.

DAYANACAK HAL Mİ KALDI
Acımasız zalim felek,
Kabul olmaz güzel dilek,
Kalbim oldu elek elek,
Delinmedik yer mi kaldı?
Dayanacak hal mi kaldı?

DAYANAMIYOM
Suçlu aklanıp ta haklı çıktıkça,
Hatır, gönül tanımayıp yıktıkça,
Haksıza yakınlar arka çıktıkça,
Suçlu tüm suçunu bana yıktıkça,
Öfkem kabarıyor dayanamıyom.

AZ KALDI DAYAN HALKIM
Nice kara gün gördün, hepsi de geldi geçti,
Bazısı teğet gibi, bazısı deldi geçti,
Bu günkü kara günler, her şeyi sildi geçti,
Bu kara gün de geçer, korkmadan dayan halkım.

DAYANMAZ
Mutlu yaşamak için, örgütlü toplum gerek,
Bireyleri bilinçli, mangal kadar bir yürek,
Mezhep, ırk ayırmadan, gelin sırt sırta verek,
Korkarım ki milletim, gafletten hiç uyanmaz,
Zalimim kapısına, örgütlenip dayanmaz.

DE BEN BİN KEZ PİŞMANIM
İlk aşkımla meçhule, yollarımız ayrıldı,
Ne yapsam bilmiyorum, kader bana darıldı.
Hasretlik çeke çeke,sol yanım çok yoruldu,
Yar bir kez pişman ise, de ben bin kez pişmanım...

DECCAL
Bizi dan eyleyen, hor gören deccal,
Bizler ehli insan sevenlerdeniz.
Daha da kem olma yeter insan kal,
Bizler kâmil insan övenlerdeniz.

YAKASIM GELİR
Adalet yok oldu, huzur kalmadı,
Zalim belasını hala bulmadı,
İnsanca yaşanır dünya olmadı,
Dünyayı tümüyle yakasım gelir.

DEĞDİĞİ GÜNDÜ
Yıllarca arayıp zorla bulduğum,
Tek bir busesine kurban olduğum,
Güz gülleri gibi erken solduğum,
Sana ilk bakışta âşık olduğum,
Gözlerin gözüme değdiği gündü.

DE GEL BU DÜZENE İSYAN EYLEME
İnsan için söyleyen ayıplanır,
Bu sözü duyanlar çok kaygılanır,
Söyleyende terbiye yok sanılır,
Telef sözü hayvanlara söylenir,
İnsan kendi cemalini konuşur.