Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KÜFÜR EDİYORLAR
Yalancılara inanan,
Çıkarına insan satan,
Zulüm kara oyun atan,
Hapiste suçsuz insanlar,

KÜFÜR HAKARET YİYOR
Mevlana'nın sözleri bunu teyit ediyor,
Bir deli çoban çıktı, tuzla sürü güdüyor.
Halk sorgusuz, yargısız, peşi sıra gidiyor,
Gerçeği konuşanı, bağırıp susturuyor,

KÜFÜR KONUŞUR
Yaratanı kimseyi, edepsiz yaratmasın,
Edepli toplumlara, tek yetki baş yapmasın,
Makamından güç alıp, adaletten sapmasın,
Kamiller edep ile cahil küfür konuşur.

KÜFÜR SÖYLER
Edep yoksa bir insanda,
Dili her gün küfür söyler,
Edepli olan utanır,

KÜLE ÇEVİRİR
Eyüp'ün derdine sen dert mi dersin,
Benim derdim yakar küle çevirir.
Yaratan bu derdi kemlere versin,
Dağlara dökersem dağı devirir,
Kayalara döksem küle çevirir.

KÜL EYLER
Aşk derdini bilmez âşık olmayan,
Hasret çeke çeke her gün solmayan,
Genç yaşında verem olup ölmeye,
Korkarım yar aşkı beni deleyler,
Ateşin de yaka yaka kül eyler.

KUL HAKKI,
Hani kulunun hakkı,
Demir leblebi idi,
Yiyen doydu, semirdi,
Gırtlağı delinmedi.
Kul hakkı yiyenlere,

KUL, KÖLE, ETME FELEK
Tanrıdan bir gayrıya kul, köle, olmak derken,
Her güne okullarda, antla, yemin verirken,
Aklını çalıştıran, gerçekleri görürken,
İçi, dışı hep küfre, kul, köle, etme felek…

KUL, KÖLE ETTİ BENİ
Tanrıdan bir başkaya, kul, köle olmam derken,
Söz verip, ant içerek, onca yemin ederken,
İlk aşkıma bağlandım, kırk yıl candan severken,
İzmir sahillerinde, eşsiz bir güzel gördüm,
Bağladı mor zülfüne, kul, köle etti beni…

KUL, KÖLE, ETTİN FELEK
Tanrıdan bir gayrıya kul, köle, olmam derken,
Her güne iç dünyamda, antla, yemin verirken,
Aklımı çalıştırıp. Gerçekleri görürken,
İçi, dışı hep küfre, kul, köle, ettin felek…