Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

UMUDUMU BİTİRDİN
Kasalarla doları, çık söyle sen mi çaldın?
Korkundan korkar olup, içine korku saldın,
Dünyadan soyutlanıp, bir tek başına kaldın.
Cellâdınla birlikte, hırsızına âşıksın.
Umudumu kestirdin, ulusum sebep sensin.

UMUDUMU ÇALANIN
Hep Umutla yaşlandım, yetmiş yıl ahla gitti!
Pembe onca hayalim, pembe düşlerim bitti,
Karamsarlık içine, felek dert küpü itti,
Derdimin dermanını, bilen lütfen getirsin.
Umudumu çalanın, evine figan düşsün.

ULAK Serbest şiir

Allı turnayı ulak göndermişsin,
Özlem ve sitem dolu bir mektupla.
Okuyanda kederlendim, gam-landım,
Şarap doldurdum bardağıma,

ULAN DİYE SÖVÜYOR
Ne yazık ki bu toplum, karga kılavuz etti,
Sorgusuz ve yargısız, peşine düşüp gitti,
Edep, erken kalmadı, kinci dindarla bitti,
Onun için ey millet, burnun boptan çıkmıyor!

ÜLKEDE
Aç yaşayan toktan çoksa,
Huzur kalmaz o ülkede.
Hak, hukuk, adalet yoksa
Barış olmaz o ülkede.
Biz, siz ayırımı varsa,

ÜLKE GERÇEKLERİNİ KONUŞMAMIZ, YAZMAMIZ SUÇ OLDU:
Hayallerimizi çaldılar hayal kuramaz olduk, umutlarımızı çaldılar umut edemez olduk. Akrabalığımız, komşuluğumuz, dostluğumuz ve en kötüsü de biri birimize güvenimizi yok ettiler, güvenip sohbet edemiyoruz. Herkes bir birine hain, dönek ve muhbir gözüyle bakar oldular. Bir Eğitimci şair ve aydın olarak çok üzülüyorum.
Hakkın, hukukun, adaletin, eşitliğin, insan haklarının ve özgürlüğün yok edildiği bir ülkede, yaşayan vatandaşlar kendilerini bir sömürge ülkesinde yaşıyormuş gibi zannederek asla mutlu, olamaz, huzur içinde yaşayamazlar. Gizlerde gözyaşları döke döke ah, vah, of çeke çeke çok üzgün yaşarlar. Maalesef bugün ülkemiz bu duruma getirilmiştir. Biz ülke aydınları yalnız bırakılmıştır. Aydın geçinen şakşakçılar, yandaşlar, yağcılar, liboşlar ve dönme, devşirmeler hariç hiç kimse hayatından, geleceğinden emin ve memnun değillerdir.
Yarı aç yarı tok ölmemek için yaşam mücadelesi vermektedirler. Muhacir kabul edilen göçmenler, Ensar kabul edilen bizlerden daha tok, daha mutlu yaşıyorlar. Onların gençleri nargilelerini tüttürürken, bizim gençlerimiz onların ülkelerini korumak için savaşıp şehit oluyorlar. Çok acı değil mi? Yaşlılarımızın anlattıkları yedi devletin işgal amaçlı vatanımıza saldırdıkları seferberlik yıllarına döndük, var olanı alamıyoruz, beslenme amaçlı değil, aç kalmama amaçlı yiyecekler yiyoruz. Alamadığımız gıda maddelerine (et, süt, peynir, bal, tereyağı, zeytinyağı, zeytin tanesi, yoğur vs.) vitrinlerden hayran hayran bakarak sabırla, şükürle nefsimizi terbiye etmeye ve doymaya çalışıyoruz. Çünkü yöneticiler bunu emrediyorlar. Yöneticiler gerçekleşmesi imkansız ötelenen ve gelecek vaatlerden gayrı hiç bir şey veremiyorlar. Korkutarak, sindirerek yönetmeye çalışıyorlar. Ülke gerçeklerini söyleyen, yazan, çizenleri ya terörist ya da hain olarak suçluyor, ilan ediyor ceza evlerine koyuyorlar. Allah sonumuzu hayır eylesin duası ile sabırla bekleyip, yaşamaya çalışıyoruz.
13.05.2022
Eğitimci Şair Fahri Bulut Rızazade

ÜLKEM
Cenaze evine dönen,
Korkusundan korkup sinen,
Günde üç, beş şehit veren,
Vay sahipsiz kalan ülkem!
Her tarafın talan ülkem…

TUTSAK KALDI
Düşünüm özgür imiş, konuşmam yasaklanmış,
Vekilim konuşanda, söz benim fikrim sanmış.
Türk aydını yıllarca, yasaklarla boğuşmuş,
Onlarca doğru fikrim, beynimde tutsak kaldı.
Sayısız aydın insan, zindanlarda boğuldu.

TUTSAK KALDI KALALI
Ağlamak istiyorum, hem de çocuklar gibi,
Delinsin istiyorum, göz ceplerimin dibi,
Sevdayı saklayacak, kalplerdir aşkın cebi,
Akmıyor gözlerimden, bir tek damla gözyaşı,
Gözyaşlarım gözün de, tutsak kaldı kalalı…

UÇAMAZ ETTİN
Kuş olup havada sana uçarken,
Şehir şehir gezip kanat açarken,
Geçtiğim yerlerden sevgi saçarken,
Aşka can feda der serden geçerken,
Kırdın kanadımı uçamaz ettin…