Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

GÜL DE GÜLLER AÇSIN GÜL YANAĞINDA
Ağlamak yakışmaz gül yüzlüm sana,
Gül de güller açsın gül yanağında.
Gel beni de güldür yardım et cana,
Gül ki güller açsın gül yanağında.

GÜLECEK YÜZ MÜ BIRAKTIN
Huzur kalmadı ülkede,
Saldın vatandaşı derde,
Gerçeklere çektin perde,
Mutsuz yaşar vatandaşta,
Gülecek yüz mü bıraktın?

GÜLE GÜLE
Karun dan zengin demişler,
Servete kurban vermişler,
Gönülsüz gelin etmişler,
İlk aşkım git güle güle.

GÜLEMEZSİN
Cahil ile sohbet etme,
Onu ikna edemezsin,
Kılavuzsuz yola gitme,
Menziline eremezsin.

GÜLEREK GİDER
Bana sormadılar dünyaya geldim,
Rızık içi çalıştım, rızk için yeldim,
Her canlı ölümü tadacak bildim,
Tabutum giderken diyeceklerdir,
Hiç mutlu olmuş mu Bay Fahri Bulut?

GÜLİSTAN
Adını soranda Gülistan dedi,
Bal damlar dudaktan bir buse verdi,
On belik saçını gerdana serdi,
Seni saran yiğit ölmez Gülistan.
Seni öpen dudak solmaz Gülistan.

GÜLİSTAN EYLER
Asma gül yüzünü hep güleç kalsın,
Gülüşün kalbimi gülistan eyler.
Kahkahan dünyaya ışıklar salsın,
Gülüşün dünyamı gülistan eyler.

GİRMEM O GÜLİSTANA
Baharlar donansan, hepten gülistan olsan,
Burnuma kokun salıp, ölene kadar kalsan,
Dermansız dertlerime, bir tek sen şifa bulsan,
Öyle küskün ki gönül, girmem o gülistana.

GÜL Kİ GÜL AÇSIN
Bu kadar efkara, kalbin dayanmaz,
Kederli yüzünde, gül ki gül açsın.
Çöl olmuş gönüller, aşk için yanmaz,
Kederli özünde, gül ki gül açsın.

GÜL KOYDUM
Gül koydum adını daim gül diye,
Kara diken oldun batarsın siye,
Her dem yüzün asık keder de niye,
Böyle davranışın gider zoruma.