Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

AĞLIYORLAR KARANLIĞIN İÇİNDE
Ülkede gündüzler geceye döndü,
Gıda maddesine her gün zam bindi,
Yoksul vatandaşın ocağı söndü,
Ağlıyorlar karanlığın içinde.

AĞLIYORUZ
Aşığı yaşatan aşkmış,
Sevgi karşılıklı meşkmiş,
Ayrılık ölümden zormuş,
Yar gurbette, ben gurbette,
Ah, vah çekip ağlıyoruz!

AH BİR GÜVERCİN OLSAM
Tek bir savaş olmasa, barış gelse dünyaya,
Gerek kalmaz benle, sen, herkes bunu anlaya,
Ağıt, figan yaklaşmaz, çocuklarla, anaya,
Gagamda zeytin dalı, tüm dünyayı dolaşsam,
Barış, dostluk taşıyan, ah bir güvercin olsam!

AHIMI, VAHIMI
Bir tek sen duymazsın, benim ahımı,
Gece, gündüz susmaz, bıkmaz kahrımı,
Rüzgârlar söylüyor, sitem şarkımı,
Bir tek sen duymazsın, benim ahımı,
Korkarım Dünyayı yakacak ahım.

AHLAKSIZ
Güzel ahlak için geldim diyen din,
Dinin ahlakını bozan ahlaksız.
Biat etmeyene kusar nefret, kin,
Toplum ahlakını bozan ahlaksız…

AHLAK YOKSULU YAPMA
Beni yoktan var edip, ismimi insan koyan,
Dünyanın her yanına, ayrı ırk, mezhep yayan,
Gönülden yalvar diyen, gönül sesimi duyan,
Kullarının halleri, sizce ayan ve beyan,
Nefsim şeytana uysa, koru beladan, şerden,

AHMAK
Makamın ve malın emanet ahmak,
Makama şımarıp kem insan oldun.
Emperyalistlere olmuşsun yamak,
Onlara güvenip kem insan oldun.

AHMAKÇA
Sen bir dairenin merkezi oldun,
Beni sana çember yaptın yıllarca.
Tıfıl bir genç idim aşkımı çaldın,
Sen bir dairenin merkezi oldun,
Döndüm durdum etrafında ahmakça.

AHMAK FAKİR
Zulüm ve işkence yoksula yaşam,
Çalışacak iş yok, sofrada aş yok.
Sömüren patrona der ağam, paşam,
Çalışacak iş yok, sofrada aş yok.
Şükürlerle doyar ey ahmak fakir!

AHMAKLARA ACIRIM
Zalimlere uşak hep piyon bunlar,
Ayaklar altında şerefler, şanlar,
Tanrı’ya değil de kuluna kullar,
Us çalışmaz yamaklar-a acırım.