Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

BİZLERİN GENİNDE VAR
Ben bir Türkmen ozanı, Pir Sultan torunuyum,
Biatim tek Allah'a, çünkü onun kuluyum.
Hurafeye inanmam, karanlık olur yolum,
Zulme baş kaldırışlar, bizlerin geninde var.
Bizim kabemiz insan, niyazımız da didar.

OLMASAYDIN OLMAZDIK
‘Olmasaydın olmazdık’, derken seni sevenler,
Gayrı gizlenmez oldu, mollada nefret, kinler,
Türk Ulusu unutmaz, asır olsa seneler,
Kendini dışa vurdu, devşirmeler, dönekler.

ZOR UYANIR,
Öyle derin uyku ki Allah'la kandırdılar,
Sefaletin içine, ittiler bandırdılar.
Ulus, vatan seveni, mahpusa doldurdular,
Kincinin uyuttuğu, bu güruh zor uyanır.

BERÇENEK BOZKIRINDA


Benliğiniz yansımış, okudum tümcelere,
Güzelbahçe kokusu, sinmiş narin bedene.
Aşk elinden beli ki, düşmüşsün zalim derde,

SONRA MAKTUL OLDULAR
Düzene oy verenler, makbul vatandaş iken,
Liderlere ters düşüp, sonra maktul oldular.
Bir gün fırtına biçer, demiştik rüzgar eken,
Görseniz liboşları, çoğu maktul oldular.

10 KASIM GAM GÜNÜM
Tüm yapraklar sarardı, bağlar gazel döküyor,
Her on Kasım günleri, içime gam ekiyor.
Al bayraklar hüzünlü, bak yarıya iniyor,
Ötme ey dertli bülbül, bu gün benim gam günüm!
Atatürk düşmanına, öfkem, nefretim, kinim.

BARIŞ İNSANLIK DÜŞÜ
Barışa çağrı yaptım, destekleyen az oldu,
Ben, dünya barışını görmeden göçeceğim.
Barış bu çağda bile, öncelikli olmadı,
Barış türkülerini, duymadan göçmeyelim.

BİR ERDEM ABİDESİ
Babam söyler dinlerdim, başlardı bende kuşku,
Altının tuncu kaldı, insanlarında puştu.
Yüzlerindeki maske, tükürüklerle uçtu,
Bir erdem abidesi, bir fazilet timsali,
O güzelim insanlar, bizi terk edip gitti.

YORGUN DÜŞTÜ ÜLKEMİZ
Yorgun düştü ülkemiz, doksanlık dede oldu,
Aydınlık gözükmüyor, ati karanlık soldu,
İçimize ayrımcı, fitne, fesatlar doldu,
A dan Z ye her birim, yeniden yapılansın,
Asık yüzler şad olup, ülke bir huzur bulsun.

KIVANÇ BEBEK TORUNUMA
Gökhan’la, Eda'nın, aşkının varı,
Doğduğun gün, İrem ettin baharı,
Bir bilge olasın, özüne çağrı,
Kıvanç bebek, hanemize hoş geldin.