Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KENDİ CELLATLARINA
Yel kayadan ne anlar, fırtınaya dönüşse,
Uçurumlar yaratıp, her gün altını eşse.
Gaflet uykularıyla, onlarca asır geçse,
Doğu toplumlarında, iyi olmayan illet,
Kendi cellatlarına, âşık olan kör millet.

İKİ GÖZÜM AÇIK GİDER
Ülkemiz de yobaz, hain bitmezse,
Bunları görmeye ömrüm yetmezse,
Aydınların fikri özgür olmazsa,
İki gözüm açık gider dünyadan.

BİRLİK DE BİRLİK DE GÖÇELİM Mİ
Nice anı bıraktık, ilkbahar mevsiminde,
Rengarenk çiçekleri, merhem ederek derde,
Can cana yatı verdik, kırağılı çimene,
Biraz da anılardan, gel de söz edelim mi?

Can dostlarım, güzel insanlar,
Nasıl ki ay güneşten aldığı ışınları yansıtıyorsa,
Ben de sizlerin dostluk, güzellik ve sevgisinden ilham alarak,
Şiir yazmaya çalışıyorum. Yürek sıcaklığında, sevgiler selamlar.
Dillerinizden barış türküleri, yüreklerinizden sevgiler,
Yüzlerinizden gülücükler hiç ama hiç eksilmesin.

KURT, KOYUNLA YAŞARDI
Her zorluğu ATATÜRK, akıl ile aşardı,
Emperyalist uluslar, hayran kalır şaşardı.
Bütün projesinde, muasır ulus vardı,
Atatürk devrimleri, bir bir gerçekleşseydi,
Dövüşmez ve ayrışmaz, Türk, Kürt barış yaşardı.

KORKULARINDAN KORKAN
İleri demokrasi, nerde insan hakları?
Anayurdun savaşta, barut kokar dağları,
Pas tuttu dönmez oldu, hantal devlet çarkları,
Korkularından korkan, biat toplumu olduk.

SENİ ÖPEMEM
Düşman gibi bakıp, korkutma beni,
Canımdan çok özge, sevdim ben seni.
Sök at şu kalbinden, nefreti-kini,
Titreyen dudakla, seni öpemem.
Sen bana gücen sen, ben hiç gücenmem.

UMURUNDA MI
Sensiz Cehennem de, yaşanır sanma,
Ben aşkına yandım, bari sen yanma.
Bal şerbeti diye, zehir i sunma,
Ciğer pare-pare umurunda mı?

-VUSLAT-
Ne bu ağıt figan, ne bu gözyaşı,
Hangi âşık ermiş, söyle vuslata,
Yaktılar-astılar, tuttular taşa.
Vuslata ermeyen, bir tek sen misin?
Yoksa âşıklıkta, taze-bön mü sün?

VEDA BUSENİ
Seherle uyandım, sol yanım bomboş,
Aradım yüzümde veda buseni,
Sensiz ecel gelsin, baş üstüne hoş,
O seher ölenler, ölmez bir daha.