Fadime anneye Şiiri - Eylül Çiçeği

Varıp başucuna, kabrine kapanıp,
"Fadime anne" dedim, sürmeden yüzümü...
Baktım toprağına içim yana yana,
Yutkundum, saklamadım artık sözümü.

​Desem ki: "Bak anne, bir bak evladına...
Sen erken gittin diye sevgiye yabancı,
Merhamet nedir hiç öğrenememiş ama..."
Sana sığınmaya geldim, içimde bir sancı.

​Kızmayacağım ona, şikayetim sitemden değil,
"Keşke kalsaydın Fadime anne" diyeceğim toprağına.
Çünkü o benim kalbimi kırarken bile,
Senin kucağını arayan, büyüyememiş bir çocuktu aslında.

​Sana onu şikateye geldim ama;
Suçlamaya değil, ikimize de yanmaya...
Sende yetim kalan o küçük çocuğa
Ve onun yaraladığı benim bu ruhuma...